အသက္႐ွဴက်ပ္ရျခင္း အေၾကာင္းမ်ား (၁)
‘ ကၽြန္ေတာ္လည္း နယ္ျပန္ၿပီး၊ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေနေတာ့မလားလို႔ပါ။ ’
‘ နယ္မွာေရာ ဘာလုပ္မွာလဲ။ ’
‘ ဒီလိုေပါ့ အစ္ကိုရယ္။ မိဘနဲ႔တူတူဆိုေတာ့ေလ။ ’
‘ ခုလုပ္တဲ့ အလုပ္ကေရာ အဆင္မေျပလို႔လား။ ’
‘ ေျပတယ္၊ မေျပဘူးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ လုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ရန္ကုန္စရိတ္နဲ႔ကလည္း အလုပ္ေလးတစ္ခုခု ႐ွိေနမွ မဟုတ္လား။ အလုပ္တစ္ခုရဖို႔ဆိုတာကလည္း မလြယ္ဘူးေလ။ ရတာေလးပဲ ေမွးလုပ္ထားရတာေပါ့ အစ္ကိုရယ္။ ’
‘ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုပဲေနလို႔ကလည္း တသက္လံုးဘာမွ ျဖစ္လာမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ။ တခုခုေတာ့ စြန္႔စားရမွာေပါ့။ ’
‘ (၁၀)ပံုးေက်ာ္ေလာက္ဆိုရင္လည္း မေလး ေလာက္ပဲရမွာ၊ မေလးက (၂)ႏွစ္ေလာက္လုပ္မွအရင္းေလာက္ရမွာ။ ဂ်ပန္တို႔ဘာတို႔က်ေတာ့လည္း ရာေက်ာ္မယ္။ အဲဒီေလာက္ေတာ့လည္း မခံႏိုင္ဘူးေလ။ ’
‘ အင္း။ အစ္ကိုတို႔လည္း ဒီလိုပါပဲ။ .....................’
‘ ဒါနဲ႔ ................................................................ ’
‘ နယ္မွာေရာ ဘာလုပ္မွာလဲ။ ’
‘ ဒီလိုေပါ့ အစ္ကိုရယ္။ မိဘနဲ႔တူတူဆိုေတာ့ေလ။ ’
‘ ခုလုပ္တဲ့ အလုပ္ကေရာ အဆင္မေျပလို႔လား။ ’
‘ ေျပတယ္၊ မေျပဘူးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ လုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ရန္ကုန္စရိတ္နဲ႔ကလည္း အလုပ္ေလးတစ္ခုခု ႐ွိေနမွ မဟုတ္လား။ အလုပ္တစ္ခုရဖို႔ဆိုတာကလည္း မလြယ္ဘူးေလ။ ရတာေလးပဲ ေမွးလုပ္ထားရတာေပါ့ အစ္ကိုရယ္။ ’
‘ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုပဲေနလို႔ကလည္း တသက္လံုးဘာမွ ျဖစ္လာမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ။ တခုခုေတာ့ စြန္႔စားရမွာေပါ့။ ’
‘ (၁၀)ပံုးေက်ာ္ေလာက္ဆိုရင္လည္း မေလး ေလာက္ပဲရမွာ၊ မေလးက (၂)ႏွစ္ေလာက္လုပ္မွအရင္းေလာက္ရမွာ။ ဂ်ပန္တို႔ဘာတို႔က်ေတာ့လည္း ရာေက်ာ္မယ္။ အဲဒီေလာက္ေတာ့လည္း မခံႏိုင္ဘူးေလ။ ’
‘ အင္း။ အစ္ကိုတို႔လည္း ဒီလိုပါပဲ။ .....................’
‘ ဒါနဲ႔ ................................................................ ’
ကၽြန္မေဘးက လူႏွစ္ေယာက္ေျပာဆိုေနၾကတာပါ။ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ အစိတ္ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္႐ွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ ဒီထက္နည္းနည္းငယ္မယ့္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ပါ။ ေျပာေနတဲ့ ေကာင္ေလးက ဘာလုပ္ခ်င္တာလဲ။ သူေျပာတာေတြက မွန္မမွန္ေတာ့ မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခုျဖစ္ေနတာေတာ့ အမွန္ပဲ။
ကၽြန္မတို႔မိဘေတြ ကၽြန္မတို႔ေမာင္ႏွမသံုး၊ေလးေယာက္ကို တၿပိဳင္တည္း ဘယ္လို႐ွာေဖြေကၽြးေမြးခဲ့ပါလိမ့္။ ကၽြန္မတို႔မွာေတာ့ ကိုယ္ရေနတဲ့လခက မိဘကိုေကၽြးဖို႔ မေျပာနဲ႔၊ ကိုယ္သံုးဖို႔ေတာင္ မေလာက္လို႔။ ပိုက္ဆံတစ္ခုတည္းအတြက္ ၀ါသနာပါပါ မပါပါ ရတဲ့အလုပ္ေလးလုပ္ေနရတဲ့သူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား မ်ားလိုက္မလဲ။ အဲဒီလိုရတဲ့အလုပ္ေလးေမွးလုပ္ရင္းနဲ႔ပဲ ကိုယ္ဘာျဖစ္ခ်င္မွန္းမသိ ကိုယ္ဘာသာေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ သူေတြဘယ္ေလာက္မ်ား မ်ားလိုက္မလဲ။
ကိုယ္ဘာျဖစ္ခ်င္တယ္ ဆိုတာ ကိုယ့္ဘာသာ ဆံုးျဖတ္ရမယ္ဆိုတာ မွန္ပါတယ္။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ‘ဘာ’ ဆိုတာျဖစ္လာဖို႔ ေနာက္ကလိုက္ရမယ့္ အရာေတြလည္းမ်ားသားပါကလား။ ဥပမာ-ကိုယ့္၀ါသနာမွ မလုပ္ရရင္မလုပ္ဘူးဆိုတဲ့ ကၽြန္မတို႔ကို တင္ေကၽြးထားႏိုင္ေလာက္တဲ့ မိဘရဲ႕ အေျခအေန၊ ကိုယ့္၀ါသနာကို professional ျဖစ္လာေစဖို႔လုိအပ္တဲ့ကၽြမ္းက်င္မႈအတြက္ အခ်ိန္နဲ႔ေငြ၊ (ဇြဲ၊ လံု႔လ၊ ၀ိရိယ၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ စတာေတြကိုေတာ့ ထည့္ေျပာမေနေတာ့ပါဘူး။ ဒါလူတိုင္းသိပါတယ္။)
ခုကၽြန္မတို႔ဘ၀ေတြက ဘာျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုတာကို ေနာက္ကလိုက္ရမယ့္အရာေတြနဲ႔ ခ်ိန္ထိုးၿပီး၊ ဆံုးျဖတ္ေနၾကရပါတယ္။ ဒီေတာ့လည္း ျဖစ္ခ်င္တာတျခား ျဖစ္ေနတာတျခားေတြ၊ ဘာျဖစ္ခ်င္လို႔ ျဖစ္ခ်င္မွန္းမသိေတြ၊ အဆင္ေျပတာ၊ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားရတာ၊ ဟိုဟာဆို ဟိုဟာလိုက္၊ ဒီဟာဆို ဒီဟာလိုက္ေတြ မ်ားမ်ားလာတာေနမွာပါ။ ဒီအေျခအေနေတြ ျဖစ္ျဖစ္ေနတာ ကၽြန္မတို႔ေတြကပဲ ညံ့လြန္းလို႔လား။ ဒါမွမဟုတ္ .................
