October 15, 2008
No title
Posted by
Prizewai
at
11:39 AM
2
comments
Labels: poem
October 11, 2008
HoLOLo DiLoLO
"ဟိုလိုလိ ု ဒီလိုလို"
ဟိုလုိလိုဒီလိုလို ဘေလာ႔ဂ္ကိုသြားဖူးလား
ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုေတာ႔ျဖစ္မွာအေသအခ်ာ
ခံစားခ်က္ေတြက ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုနဲ႔
ဟိုလိုလိုဒီလိုလို ေကာင္မေလးကေရးထားတာ
အေၾကာင္းအရာေတြက ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုပဲ
ဟိုလိုဒီလိုအေတြးေတြ ထံုေနခ်ိန္မွာေတာ႔
ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုမွာ ဟိုကိုဒီကို ေငးၾကစို႔ ။ ။
/* သူငယ္ခ်င္း ကိုဂစ္တာ ကေရးေပးလိုက္တာ။ ရယ္ရတယ္ေနာ္။ အမွတ္တရ အေနနဲ႔ တင္ထားလိုက္တာပါ။ */
Posted by
Prizewai
at
10:18 AM
1 comments
October 05, 2008
တခါတုန္းက ေန႔မ်ားသို႔
ေျခရာေပ်ာက္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္ရယ္
တာ၀န္မေက်ေတာ့တဲ့ တစ္ေယာက္ရယ္
သူတို႔ကိုယ္စား
အေမ့မ်က္ရည္ ကူသုတ္ရင္း
အေဖ့အတြက္ ေတာင္ေ၀ွးတစ္ေခ်ာင္းျဖစ္လာေရးအတြက္
ငါလည္း သမီး လိမၼာတစ္ေယာက္ ျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္လာရတယ္။
ငါတို႔ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ
ငါတို႔ရဲ႕ အိမ္မက္ေတြ
ေနာက္ အနာဂတ္တခ်ိဳ႕
သူနဲ႔တူတူ ယူၿပီး ....
အနားနားကေန
ဓါးတံုးတံုးနဲ႔ ခပ္ျဖည္းျဖည္းလွီးေနတဲ့
သူတစ္ေယာက္ ...
ဘာျဖစ္ျဖစ္သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ
ငါခ်စ္တဲ့ သူႏွစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။
ငါ့ကိုခ်စ္ခဲ့တဲ့ သူႏွစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။
သူတို႔ေတြေၾကာင့္ အရာရာ ျပည့္စံုခဲ့ဖူးတယ္။
သူတို႔ေတြေၾကာင့္ အငယ္ဆံုး အပီသၾကီး ပီသခဲ့ဖူးတယ္။
အေမ့ရဲ႕သတိရမႈေတြ
ြအေဖ့ရဲ႕ တမ္းတမႈေတြၾကား
မသိရိုက်ိဳးျပဳရင္း
ငါလည္း ေမွ်ာ္မွန္းမသိ ေမွ်ာ္မိေနတယ္။
Posted by
Prizewai
at
1:57 PM
6
comments
August 16, 2008
မသိျခင္းမ်ားအတြက္
လိုအပ္ခ်က္ေတြအေၾကာင္း။
မသိခဲ့ၾကဘူး။
အထီးက်န္မႈမ်ားအေၾကာင္း။
မသိခဲ့ၾကဘူး။
ေတြေ၀မႈမ်ားအေၾကာင္း။
မသိခဲ့ၾကဘူး။
မိုက္မဲမႈမ်ားအေၾကာင္း။
မသိခဲ့ၾကဘူး။
နာက်င္တတ္ျခင္းမ်ားအေၾကာင္း။
မသိခဲ့ၾကဘူး။
ခ်စ္တတ္ခဲ့ျခင္းအေၾကာင္း။
မသိခဲ့ၾကဘူး။
ဂရုစိုက္မႈမ်ားအေၾကာင္း။
မသိခဲ့ၾကဘူး။
ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ားအေၾကာင္း။
မသိခဲ့ၾကဘူး။
...........
တခ်ိန္ခ်ိန္က်ရင္ ...
ဘယ္သူမွ မသိၾကတဲ့
ခံစားခ်က္စစ္စစ္ေတြအေၾကာင္းကို
ေက်ာက္စာတစ္ခ်ပ္ေရးၿပီး
ထားခဲ့မယ္။
Posted by
Prizewai
at
3:21 PM
1 comments
Labels: poem
ႏွလံုးသား Data Structure
Delete လုပ္ရမယ္မွန္း သိလ်က္
လတ္တေလာမွာ
ကုိယ့္ႏွလံုးသား linked list ထဲကို
မင္းကို insert လုပ္ခဲ့မိၿပီ။
Preorder နဲ႔ပဲစီစီ
Inorder ကိုပဲသံုးသံုး
Postorder နဲ႔ပဲေရးေရး
Process လုပ္လိုက္ရင္
ႏွလံုးသား stack ထဲက ျပန္ထြက္လာက
I love you.
ႏွလံုးသား PTR က NULL မျဖစ္သေရြ႕ေတာ့
'I love you' Step ကိုပဲ
Repeat, Repeat, ...
/* ဒီကဗ်ာေလးက မွတ္မွတ္ရရ တကၠသိုလ္ ဒုတိယႏွစ္ Programming နဲ႔ Data Structure ေျဖရမယ့္ ညမွာ စာက်က္ရင္းေရးမိတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စုထုတ္တဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္မွာေတာ့ ထည့္ဖူးတယ္။ အမွတ္တရ အေနနဲ႔ တင္ထားလိုက္တာပါ။ */
Posted by
Prizewai
at
3:03 PM
2
comments
Labels: poem
July 13, 2008
Our Land Vs Leaver
ေရခံေျမခံေကာင္းရဲ႕
အသီးအပြင့္ေ၀ဆာရက္နဲ႔
အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမလာတာ
ကံၾကမၼာေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ဘူး။
အေမွာင္ခ်ခံထားရတဲ့ ထက္ျမက္မႈေတြၾကား
ကန္႔သတ္ခံထားရတဲ့ ေလွကားထစ္ေတြၾကား
ေနာက္ျပန္မလွည့္မယ့္ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ ဦးေႏွာက္ယိုစီးမႈေတြ။
ဆက္ရန္...
Posted by
Prizewai
at
1:23 PM
0
comments
Labels: poem
July 08, 2008
ညီမေလးရဲ႕ကစားကြက္
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဆင္ျခင္တံုတရားနဲ႔
သူမရဲ႕အစဥ္အလာ ကြယ္၀ွက္ျခင္းမွာ
နားလည္မႈပါးပါးေလး ျခားနားေနတယ္။
ကၽြန္ေတာ္က အိမ္မက္ေတြစီး၀င္လာဖို႔
ညေရးေတြပ်ိဳးလိုက္တဲ့အခါ
သူမက က်ားကြက္ေတြ ေရႊ႕ေရႊ႕သြားတယ္။
ကၽြန္ေတာ္က သူမအတြက္
ဖိနပ္တစ္ရံလို က်င့္ၾကံခဲ့ပါတယ္။
သူမက ဖိနပ္လွလွကေလးေတြကို အရံလဲစီးခ်င္သူပါ။
ျပတ္ခဲလွတဲ့
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕သံေယာဇဥ္သည္းႀကိဳးကေလးကိုလည္း
သူမက ျငဴစူေစာင္းေျမာင္းတတ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကလည္း
ခ်ည့္နဲ႔ေခြယိုင္စြန္႔ပစ္ခံဘ၀က
ဖိနပ္အေဟာင္းေလး ျဖစ္ေနတာေတာင္
သူမရဲ႕ေျခသံေတြကို
ရင္ခုန္ေနဆဲပါ။ ။
မိုသွ်န္း
/* ကဗ်ာဆရာ မိုသွ်န္းရဲ႕ ကဗ်ာစာအုပ္ထဲက ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ ႀကိဳက္လြန္းလို႔။ */
Posted by
Prizewai
at
5:01 PM
0
comments
June 02, 2008
ဆားငန္ေရ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တဲ့
တကယ္ေတာ့
အခါခါသတ္မယ့္ ဓါးတစ္ေခ်ာင္းပဲ။
ယံုၾကည္ခ်က္တဲ့
အခ်ိန္အခါေစာင့္ရင္း
လည္ပင္းကို ႀကိဳးကြင္းစြပ္ဦးမယ္။
အိမ္မက္ေတြ
မက္ရင္း မက္ရင္း
အေမွာင္ေတြက ဖံုးဖံုးလာတယ္။
အဲဒီဓါး
ထက္သထက္ ထက္ေအာင္
ငါ ကိုယ္တိုင္ေသြးတယ္။
အဲဒီႀကိဳး
ခိုင္သထက္ ခိုင္ေအာင္
ငါ ကိုယ္တိုင္က်စ္တယ္။
အဲဒီည
နက္သထက္ နက္ေအာင္
ငါ ကိုယ္တိုင္ေစာင့္တယ္။
ကဲ..
တရားခံေတာ့ မရွာပါဘူး
ဒဏ္ရာ ဗရပြ ေပမယ့္
မိုက္မိုက္မဲမဲ ယစ္မူးဆဲ။ ။
Posted by
Prizewai
at
5:08 PM
1 comments
Labels: poem
April 01, 2008
April
အေျခာက္ေသြ႔ဆံုး၊ အပူေလာင္ဆံုး၊ လြမ္းစရာအေကာင္းဆံုး၊
... ဆံုး မ်ားစြာပိုင္ဆိုင္ေသာ
ဒီအခ်ိန္
ငါ့အတြက္ေတာ့ ပန္းေတြအပြင့္ဆံုး။
ထစ္ခ်ဳန္းသံမပါတဲ့ ေရစက္မ်ား
အ၀ါေရာင္အိမ္မက္မ်ား
ျဖဴစင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တတ္တဲ့ မရိုးသားမႈမ်ား
ဒီအခ်ိန္ အားလံုးကအသက္၀င္တယ္။
တူးပို႔သံေတြၾကား
Water Pollution နဲ႔ Drinking Water လိုအပ္ခ်က္ေတြ
ဒီအခ်ိန္ ခဏေလးေမ့ထားပါရေစ။
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းရူးခြင့္ရတဲ့ ပထမဆံုးရက္ကအစ
ဘုရားတက္ရမယ့္ ရက္တစ္ခုအလယ္
ဒီအခ်ိန္ ရက္(30)လံုးလံုး (24)နာရီျပည့္ပါေစ။
ဒီအခ်ိန္
2008က ေရစက္တခ်ိဳ႔နဲ႔ႀကိဳတယ္။
ႏွလံုးသားတိုင္း ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ။
Posted by
Prizewai
at
11:21 AM
0
comments
Labels: poem
ဗလာ
တေရြ႔ေရြ႔ စီးဆင္းသြားၾက
ဘယ္အရပ္ဆီလဲ
(စူးစမ္းခ်င္စိတ္ရွိမေနပါ။)
သံစဥ္တစ္ပိုဒ္လား
နားစြင့္ထားရမွာ
(ၾကားခ်င္စိတ္ရွိမေနပါ။)
ဆြတ္ပ်ံ႔ဖြယ္ရနံ႔
ခံစားမိရမွာ
(ၾကည္ႏူးခ်င္စိတ္ရွိမေနပါ။)
တခုခုပဲ
လြမ္းေနဖို႔ေကာင္းတာ
(သတိရခ်င္စိတ္ရွိမေနပါ။)
အပိုင္းအစျဖစ္ျဖစ္
ငံ့လင့္ေနရမွာ
(ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္စိတ္ရွိမေနပါ။)
ပန္းတိုင္ဆီဦးေမာ့
အားတက္ေနရမွာ
(ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္ရွိမေနပါ။)
အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္တုန္း
ငိုေႄကြးေနရမွာ
(အထီးက်န္ခ်င္စိတ္ရွိမေနပါ။)
Posted by
Prizewai
at
11:00 AM
0
comments
Labels: poem
February 28, 2008
အမိကိုသတ္ေသာ အဇာတသတ္မ်ား
အမိကိုသတ္ေသာ အဇာတသတ္မ်ား
အမိ
ငါတို႔တေတြဟာ
သင့္ဆီက
အေသြးအသားေတြကို
ဖဲ့ေခြၽမီးတိုက္ခဲ့ၾကတယ္
ငါတို႔လို သားဆိုးေတြကို
ခြင့္မလႊတ္လိုက္ပါနဲ႔
လန္းဆန္းတဲ့အင္အားရွိတဲ့
အသက္ဓါတ္ေငြ႕ေတြကို
ကစင့္ကလ်ားေမာင္းထုတ္ယင္း
ေလလံုေပါင္းေခ်ာင္ထဲက
အစမ္းသပ္ခံႂကြက္ျဖဴလို
ဂေယာင္ေခ်ာက္ခ်ား
ထြက္ေပါက္ရွာယင္း
ေသဆံုးၾကမွာကို
မက္ေမာဂုဏ္ယူခဲ့ၾကတယ္ ...
သန္႔ရွင္းၾကည္စင္တဲ့
သဘာ၀မိုးေရအစား
အက္ဆစ္ေပါင္းတင္ေရေတြကို
ဇြန္းရွည္ရွည္နဲ႔တစ္လွည့္စီ
ေပ်ာ္ပြဲစားခဲ့ၾကတယ္ ...
စိမ္းျမေရာင္အေမြးအမွ်င္ေတြကို ရိတ္သိမ္း
အိုဇုန္း၀တ္ရံုေတြကို ထိုးေဖာက္
အဆိပ္ေတြကိုပဲ ေငြ႔ရည္ဖြဲ႔
ေခါင္မိုးယိုစိမ့္ေစခဲ့တယ္ ...
ၾကည့္လိုက္စမ္းပါ
အေမဇံု၊ အာဖရိက၊ ကြန္ဂို
ရိုးမနဲ႔ဟိမ၀ႏာၱ
အစိမ္းေရာင္ႏႈတ္ခမ္းေတြ
တစ္စစီပဲ့ေႂကြကုန္တာမ်ား ...
အမိ
သင္၏သားငယ္ခ်င္းအတူတူ (လူသားငါတို႔သည္)
ငါတို႔ရဲ႕ေျခေခ်ာင္းေတြကို
ေႁမြေရခြံနဲ႔ကာခဲ့တယ္
ခါးတ၀ိုက္ကို
ႏြားသားေရနဲ႔က်က္ခဲ့တယ္
က်ားသစ္ေရနဲ႔
အက်ႌဒီဇိုင္းေဖာ္ခဲ့တယ္
မိေခ်ာင္းသားေရထဲ
ပိုက္ဆံေတြထိုးထည့္ခဲ့တယ္ ...
ငါတို႔ဟာ
အမိကမၻာေျမရဲ႕
ေဆြမ်ိဳးရင္းျခာရယ္လို႔
သနားၫွာတာမရွိမိခဲ့ၾက
လူသားတစ္ဦးရဲ႕
အေျခခံေမတၱာတရား
က်ိဳးပ်က္ခဲ့ရပါတယ္ ... ။
အာဟာရအျဖစ္တဲ့
အင္အားတိုးေႁမြေဟာက္စိမ္အရက္
ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ေမ်ာက္ဦးေခါင္း
ရသာထူးကဲလိပ္တစ္ေကာင္အသဲ
ဟင္းခ်ိဳငမန္းေတာင္
အဆန္းအျပား
၀က္၀ံနဲ႔ကုလားအုတ္ေျခဖ၀ါးဟင္း
ေျမမနင္း၀က္သား
အံ့မခန္းကုန္ႏိုင္ဘြယ္
စားစရာမ်ားေလ ...
.......
......
......
ငါတို႔ဟာ
တိရစၦာန္ေသေတြေနထိုင္ရာဂူတစ္လံုးအျဖစ္ကို
ေရြ႕လ်ား၀င့္ႂကြားၾကတာမ်ား
အမိ
သင့္ရဲ႕သည္းခံႏိုင္ျခင္းအေပၚ
ငါတို႔မဟာလူသား
ေက်းဇူးကန္းမ်ားက
အရက္စက္ဆံုး
အရိုင္းစိုင္းဆံုး
အခက္ထန္ဆံုး
အင္အားေတြသံုးခဲ့ၾကပါတယ္
သင့္မ်က္၀န္းေတြျပာလာပါတယ္
သင္သည္လည္းအိုမင္းစြာ
ငါတို႔ကိုေပြ႕ခ်ီထားရတုန္း
သင့္မ်က္ရည္ၾကည္မ်ားခန္းေျခာက္
သင့္ခႏၶာကိုယ္အပူခ်ိန္တိုးလာျခင္းအေပၚ
ငါတို႔သည္
သမိုင္းဦးဆီမွ
အာကာသေခတ္ဆီအထိ
တစ္ဦးကိုတစ္ဦးဂုဏ္ျပဳယင္း
တကယ္ေတာ့
အမိ
သင္၏အားဆုတ္မႈသည္
ငါတို႔၏ခ်ိနဲ႔မႈ
သင္အိုမင္းလာမႈကို
မေစာင့္ေရွာက္ျခင္းသည္
ငါတို႔၏ၿပိဳလဲမႈ
သင္ႏွင့္ငါတို႔သည္
အကိုင္းဖ်ားႏွင့္ေရေသာက္ျမစ္လို
ေ၀းကြာလွေသာ္ျငားလည္း
တစ္ခုတည္းေသာ
အေၾကာင္းတရားမ်ားျဖစ္ေနခဲ့ရ၏။
မေ၀းေတာ့ပါဘူး ... အမိရယ္
အေမွာင္ရဲ႕ေခ်ာက္ထဲကို
သင့္ပုခံုးထက္မွာခိုစီးယင္း
ျပဳတ္က်မယ့္ေန႔ဆီ
သင္ တြန္းဖြင့္ထားတဲ့
အေလးလံဆံုးမ်က္ခြံေတြ
အိ၍က်လာမည့္ေန႔ဆီ
ဂေယာင္ေျခာက္ျခား
ပင္သက္မ်ား၏ေတာ္လဲသံကို
ငါတို႔၏
အစိုးမရေသာ၀ိညာဥ္မ်ားျဖင့္ေစာင့္ရင္း ..... ။
(သဘာ၀၊ သစ္ေတာ၊ တိရစၦာန္မ်ားႏွင့္ အမိကမၻာေျမ က်န္းမာေရးသို႔)
/* ေက်ာင္းတုန္းက senior အစ္ကိုၾကီးေတြစုထုတ္တဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ထဲက ကဗ်ာေလးပါ။ အားလံုးကိုေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္။ မူရင္းစာအုပ္မွာကိုက တစ္အုပ္လံုးမွာ ေရးတဲ့သူနာမည္ေတြမပါလို႔ နာမည္ေတာ့ထည့္လို႔မရဘူးေပါ့။ ဒီကဗ်ာေရးတဲ့ senior အစ္ကိုၾကီးကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔။ */
Posted by
Prizewai
at
5:35 PM
0
comments
February 19, 2008
key chain
ပန္းေရာင္တိမ္ေတြ က တဲ့
ငါ့ရဲ႕တစ္ခုေသာေမြးေန႔မွာ
Gemini born, အထူးသျဖင့္ June 18 ေမြးသူအတြက္ အေဆာင္ဆိုၿပီး
key chain ေလးတစ္ခု အမွတ္တမဲ့ နင္ေပးတယ္။
လိပ္တက္လာတဲ့ ရယ္သံေတြကို
အျဖဴေရာင္ေတာက္ေတာက္အၿပံဳးတစ္ခုနဲ႔ဖံုး
မယံုေပမဲ့ အသိအမွတ္ျပဳမႈတစ္ခုတည္းအတြက္
အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ...
ငါ့ ေက်ာေနာက္ကအိတ္တိုင္းမွာ
ေငြေရာင္လက္လက္နဲ႔ သူ႔အတြက္
ေနရာတစ္ခု အၿမဲ႐ွိခဲ့တယ္။
ညိဳေမွာင္ေမွာင္ မိုးေတြ႐ြာတဲ့
ေနာက္ဆံုးမွန္းမသိခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆံုးေန႔က
နင့္ရဲ႕ အၾကည့္တစ္ခ်က္မွာ သူ ပါခဲ့လိမ့္မယ္။
အေရာင္ေတြ အစံုေျပာင္းတတ္တဲ့ေကာင္းကင္ေအာက္မွာ
ေငြေရာင္တျဖည္းျဖည္းလြင့္သြားေပမယ့္
၀မ္းနည္းတဲ့အခ်ိန္မွာ လက္ဖ၀ါးထဲဆုပ္လ်က္
ေပ်ာ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေအးစက္စက္အေတြ႔နဲ႔ပဲေႏြးလ်က္
ငါ့ ခံစားခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ သိမ္းဆည္းရာ ျပတိုက္ေလးျဖစ္လ်က္
ျပန္လာလိမ့္မယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ကို ခိုင္ၿမဲေစလ်က္
သူ ... ငါ့နားမွာ၀တ္ျဖည့္တယ္။
အေရာင္ေတြမရွိတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔
ငါ့အရိပ္နဲ႔ ငါလမ္းေလွ်ာက္ရင္း
အက်င့္ပါေနတဲ့လက္က ေက်ာေနာက္ဘက္ကိုအစမ္း
ဘယ္ဘက္ရင္ဘတ္က စူးခနဲ။
အယံုအၾကည္မရွိေပမဲ့
သူနဲ႔အတူ ငါ့ခံစားခ်က္အားလံုးပါသြားၿပီးတဲ့ အဲဒီေန႔ကစ
ငါ ဖ်ားတယ္။
Posted by
Prizewai
at
5:25 PM
3
comments
Labels: poem
January 07, 2008
Favourite
မင္းကိုငါခ်စ္တာ
ငါ့ကိုယ္ငါခ်စ္တာမဟုတ္ဘူး။
မင္းမ်က္လံုးက
ငါ့မ်က္လံုးကို လာမနားေတာ့
ငါ့အသံက
မင္းအသံကို မၾကားရဘူး။
မင္းဂီတက
မင္းကို ေသြးေအးသလို
ငါ့ဂီတက
ငါ့ကို ေႏွးေကြးတယ္။
မင္းက
ငါ့ထက္ တစ္ႏွစ္ေစာေမြးလို႔
ငါက
မင္းနဲ႔ တစ္ႏွစ္ေစာေ၀းခဲ့ရတာ။
ငါ့ကိုယ္ငါ သတိမရေပမယ့္
မင္းကိုငါ သတိရတယ္။
မင္းကေတာ့
ငါ့သတိရျခင္းကို ေမ့ေလ်ာ့လို႔
ငါ့မွာေတာ့
မင္းေမ့ေလ်ာ့ျခင္းကိုမွ သတိရလို႔။ ။
Posted by
Prizewai
at
5:52 PM
0
comments
December 18, 2007
Choice
ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ခဏရပ္။
ေနာက္ကိုျပန္ၾကည့္ေတာ့ ...........ငါေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့ရဖူးတဲ့ လမ္းဆံုေပါင္းမ်ားစြာ ငါ့ေနာက္မွာ။
တခ်ိဳ႕လမ္းဆံုေတြမွာ ဦးေႏွာက္ကေ႐ြးေပးတဲ့လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္။
တခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ ခံစားမႈသက္သက္နဲ႔ေ႐ြးခဲ့တယ္။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ဖိအားေပးခံရမႈေၾကာင့္ ေ႐ြးခဲ့ရတယ္။
တခ်ိဳ႕လမ္းေတြမွာေတာ့ ငါကိုယ္တိုင္က အေ႐ြးခ်ယ္ခံခဲ့ရတယ္။
မွန္သလိုလိုနဲ႔ မွားခဲ့တဲ့ ေ႐ြးခ်ယ္မႈေတြ။
မွားတယ္ထင္ေပမဲ့ မွန္ခဲ့တဲ့ ကံေကာင္းျခင္းေတြ။
ဘာမသိညာမသိနဲ႔ ေ႐ြးေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္းေတြ။
ေတြေ၀မႈေတြနဲ႔ လွမ္းမိတဲ့ေျခလွမ္းေတြ။
ေဟာ.. လာျပန္ၿပီ။ ေ႐ွ႕မွာ လမ္းဆံုတစ္ခု......
ေ႐ြးရဦးမွာပါလား။
ေလွ်ာက္လက္စလမ္းအတိုင္း ဆက္ေလွ်ာက္မလား။
လမ္းအသစ္ဘက္ကူးမလား။
ဒီဘက္လမ္းမွာေတာ့ ေနသားက်မႈေတြ၊ ႐ိ္ုးစင္းမႈေတြ၊ ခပ္မွိန္မိွန္အေရာင္ေတြနဲ႔။
ဟိုဘက္လမ္းမွာေတာ့ စိန္ေခၚမႈေတြနဲ႔။
ဟိုးမွာ တလက္လက္နဲ႔ကေရာ ငါ့အိမ္မက္ေလးေလလား။
လမ္းဆံုခပ္မ်ားမ်ားႀကံဳခ်င္ပါရဲ႕။
ေ႐ြးခ်ယ္ရတိုင္း ႀကံဳရတဲ့ ရင္ခုန္မႈတိုင္းကိုလည္း ႏွစ္သက္ပါရဲ႕။
အေကာင္းအဆိုး အက်ိဳးဆက္မွန္သမွ် ငါတစ္ေယာက္တည္းခံရစတမ္းဆိုရင္ေပါ့။ ။
Posted by
Prizewai
at
5:19 PM
0
comments
Labels: poem
November 16, 2007
ေဖ်ာ္ရည္
ဘယ္လိုအေၾကာင္း ဘယ္လိုကံမ်ိဳးနဲ႔မွ
ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ျပန္ေသာက္ခြင့္မ႐ွိတဲ့
ေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြက္ကို အားလံုးနဲ႔တူတူ ေသာက္ဖူးတယ္။
အဲဒီေဖ်ာ္ရည္ထဲမွာ
တလက္လက္ေတာက္ေနတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ
မေကာက္က်စ္တတ္ေသးတဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားေတြ
အေရာင္မပါတဲ့ ရင္ခုန္သံေတြ
ခ်စ္ျခင္းထက္ပိုတဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြ
ေနာက္ ... ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ နာက်င္မႈေတြ
...............
အခ်ိဳးက်က်ေရာစပ္ထားခဲ့တယ္။
တျဖည္းျဖည္းေသဆံုးလာေနတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ
အတၱဆန္လာတဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားေတြ
ေႏြးေထြးခ်င္ေယာင္ေဆာင္လာတဲ့ ေအးစက္မႈေတြ
စည္ကားသလိုနဲ႔ အထီးက်န္မႈေတြ
ဒါနဲ႔ပဲ ခုခ်ိန္မွာငါ ...
ေဖ်ာ္ရည္ေသာက္ရတဲ့ကာလကို အိမ္မက္မက္တယ္။
16th Nov 2007.. 5:10 Pm
Posted by
Prizewai
at
4:35 PM
0
comments
Labels: poem
November 09, 2007
No Title
Posted by
Prizewai
at
4:57 PM
0
comments
Labels: poem
September 20, 2007
တမ္းတျခင္း
ဘ၀တသက္
ေမ့ေဖ်ာက္ခက္ေသာ
ေက်ာင္းေပ်ာ္ကာလ
သံုးႏွစ္မွ်ကို
GCC ၌ႀကံဳခဲ့ဖူး၏ ။
Fresher ဘ၀
အစမွ်ႏွင့္
senior ထံုး
ႏွလံုးမူကာ
computer trip
စုကာလစ္၏ ။
ၾကားဖူးနား၀
ေတာင္မ်ိဳးစံုႏွင့္
ဂူတခ်ိဳ႕အျပင္
ဟိုသည္ေနရာ
ေျခရာခ်င္းထပ္
ခရီးဆန္႔၏ ။
ေက်ာင္းသြားေက်ာင္းျပန္
ခ်က္ပလက္ေပၚ၌
A side, B side
အၿပိဳင္ဟစ္ေႂကြး
နားေတြေလးေအာင္
ဆူခဲ့ဖူး၏ ။
ကမာၻ႕ဖလား
ထင္မွတ္မွားသည့္
တို႔မ်ားေရာင္းရင္း
ေဘာလံုးအသင္း၏
ေအာင္ျမင္မႈလည္း
ရွိခဲ့ဖူး၏ ။
ဂဏန္းတြက္ခ်ိန္
Training ခ်ိန္၌
လူေျခေတြတိတ္
ေက်ာင္းတံခါးပိတ္တိုင္
ပါရမီကူညီ
ျဖည့္ခဲ့ဖူး၏ ။
ရန္ေတြျဖစ္လိုက္
ျပန္ခ်စ္လိုက္ႏွင့္
ေ၀းမွလြမ္းသည့္
သူငယ္ခ်င္း၏
တန္ဖိုးကိုလည္း
သိခဲ့ၿပီ ။
ေနရာေတြေျပာင္း
ႏွစ္ေတြေဟာင္းလည္း
ထိုသံုးႏွစ္၏
အမွတ္တရမ်ားက
ဘယ္ခါေတြးေတြး
ရင္၌ေႏြး၏ ။
/* 2005 Hons: တက္တုန္းက ကေရးခဲ့တာပါ။ အတန္းထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြပဲ နားလည္တဲ့စကားလံုးေတြပါပါတယ္။ definition ေတြ ေနာက္ေတာ့ ေျပာျပပါ့မယ္။ */
Posted by
Prizewai
at
3:13 PM
0
comments
Labels: poem
September 13, 2007
အပိုင္းအစမ်ား
မလြမ္းျဖစ္ခဲ့ပါဘူး
ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့ႀကိဳးေတြ တင္းလြန္းလို႔။
၀န္မခံျဖစ္ခဲ့ဘူး
ေနာင္တရမွာ ေၾကာက္လို႔။
သြားႏွင့္ပါ။
လမ္းခ်ိဳးတစ္ခုမွာေတာ့ မွီႏိုင္ေကာင္းရဲ႔ ။ ။
Posted by
Prizewai
at
5:10 PM
0
comments
Labels: poem
September 09, 2007
Dream 2
ညီမေလးပံုျပင္ကို ငါမသိပါဘူး
ဒါေပမယ့္ အလြမ္းေတြေတာ့ လြင့္လြင့္လာတယ္။
ညီမေလးက ေပ်ာ္ရႊင္ေစတတ္တဲ့ Hamster ေလးဆို
ငါက သစႁစာရွိတဲ့ ေခြးတစ္ေကာင္ပဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္။
ညီမေလးက ျပဳစားတတ္တဲ့ စုန္းဆို
ငါက မီးခြက္ေစာင့္ဘီလူးပဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္။
သူ႔ႏႈတ္ခမ္းက ညီမေလးလို႔ ဖြဖြရြတ္ခ်ိန္မွာ
ငါ့ႏွလံုးသားက သူ႔နာမည္ကို ညည္းတြားတယ္။
သူ႔ရဲ႕အိပ္ပ်က္ညေတြနဲ႔ ညီမေလးကဗ်ာေတြမ်ားလာခ်ိန္မွာ
ငါက တဖက္သတ္ အိမ္မက္ရွည္ရွည္ေတြကို သိမ္းက်ံဳးမက္တယ္။
သူက ညီမေလးပံုျပင္ကို အသက္သြင္းလို႔ ေကာင္းတုန္းမွာ
ငါကေတာ့ ရင္ခုန္သံေတြကို ေသဆံုးခိုင္းေနရတယ္။
ညီမေလးပံုျပင္ကို ငါမသိပါဘူး
ဒါေပမယ့္ အလြမ္းေတြေတာ့ လြင့္လြင့္လာတယ္။
Posted by
Prizewai
at
6:50 PM
0
comments
Labels: poem
September 04, 2007
ရင္ခုန္သံဒြိဟ
ရင္ခုန္သံဒြိဟ
ေခါင္းၿဖီးဖို႔နဲ႔ဖိနပ္စီးဖို႔၊
ေၾသာ္.... မဟုတ္ပါဘူး
ႏွလံုးသားကိုက ႏွစ္စံုျဖစ္ေနတာ။
ေလာဘႀကီးတာလား ?
အတၱႀကီးတာလား ?
အခ်စ္ လို႔ နာမည္တပ္ရမွာ အားနာစရာ။
ပံုေျပာခဲ့တာ။
ဟင့္အင္း
ရင္ခုန္သံတစ္ခုစီက ၁၀၀% ပါ။
ထားခဲ့ၾကမယ္။
ရပါတယ္
ငါ့အျပစ္နဲ႔ငါပဲေလ။
ႏွလံုးသားေတြအတြက္
ကံၾကမၼာက
ေခါင္းပန္းလွန္ေပးမွာပါ။
ငါကေတာ့
ကဗ်ာဘြဲ႔မႉးရဲ႕ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကိုပဲ
တရားခံရွာထားမယ္။ ။
Posted by
Prizewai
at
6:29 PM
0
comments
Labels: poem