Lightning-McQueen

That is the movie i like the most now.

Love and Dream

" ဂ်က္ "
တစ္ေယာက္ေယာက္ေခၚေနသလိုပဲ။ အာ....... ဘာမွလည္းမျမင္ရဘူး။ ျမဴေတြလား။ ပိတ္ေနလိုက္တာ။ ဒါဘယ္ေနရာပါလိမ့္။
" ဂ်က္ "
ဟုတ္တယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ေခၚေနတာ ေသခ်ာတယ္။ ဟာ .............
" နင္.. နင္... ဘယ္လိုေရာက္ေနတာလဲ။ ဘယ္တုန္းကလာတာလဲ။ ၾကည့္စမ္း။ ငါ့ကို အဆက္အသြယ္မလုပ္ဘဲ ေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ။ "
အံံၾသလြန္းလို႔ ေမးခြန္းေတြတရစပ္ဘယ္လိုထြက္သြားမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး။
" ဂ်က္ . နင္ဘာမွမေျပာင္းလဲေသးဘူး " ဆိုၿပီး အားရပါးရၿပံဳးျပတယ္။ ဒီအၿပံဳးမ်ိဳးကို ငါမွတ္မိတယ္ ။ နင္စိတ္လိုလက္ရ႐ွိမွ ၿပံဳးတတ္တာေလ။ ဒါဆို နင္ေပ်ာ္ေနတာမ်ားလား။
" ဆံပင္အ႐ွည္မထားေတာ့ဘူးလား။ ကတီၱပါဖိနပ္အပါးနဲ႔ပဲ လိုက္ပါတယ္ဆိုမွ။ ဘာဖိနပ္ႀကီးလဲ ခုစီးထားတာ။ "
" ေအာင္မယ္.. ငါဘာသာ ငါဘယ္လိုေနေနေပါ့။ ေနပါဦး နင္က ခုမွဘယ္ကေပၚလာတာလဲ။ ငါက နင္မိန္းမေတာင္ရေနၿပီထင္တာ။ "
နင့္မ်က္ႏွာေပၚက အၿပံဳးဖ်တ္ခနဲ ေပ်ာက္သြားတယ္။
" နင္ ရည္းစားမရေသးဘူး မဟုတ္လား ဂ်က္ "
" ဘာဆိုင္လို႔လဲဟ။ ငါရည္းစားရတာ မရတာနဲ႔ "
" ေသခ်ာတယ္။ နင္ရည္းစားတင္မဟုတ္ဘူး။ ခ်စ္ရမယ့္သူေတာင္ မေတြ႔ေသးဘူး။ "
" ဟိတ္.. ဒီမွာ. ဒီမွာ။ ခ်စ္တာေတြ ေမတၱာေတြဆိုတာ အသက္(၂၀)မေက်ာ္ခင္မွာ ႐ူးရမယ့္အရာေတြပါ။ ခုငါတို႔ (၃)ႏွစ္ေလာက္လြန္လာခဲ့ၿပီ။ ခုခ်ိန္မွာ အလုပ္လုပ္တာ ဦးေႏွာက္ပဲ႐ွိတယ္။ "
ဟင္အင္း။ နင္အဲဒီလိုမၾကည့္နဲ႔။ သနားလိုက္တာဆိုတဲ့ အၾကည့္မ်ိဳး။
" ဂ်က္. (၃)ႏွစ္ၾကာၿပီးတာေတာင္ နင္အရင္အတိုင္းပဲ။ ေလွ်ာက္ေျပာမေနနဲ႔။ အသက္(၂၀)မေက်ာ္ခင္ကေရာ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ နင္သိခဲ့လို႔လား။ နင္က သူမ်ားကိုလည္း မခ်စ္တတ္ဘူး။ သူမ်ားခ်စ္တာကိုလည္း မခံစားတတ္ဘူး။ "
" မဟုတ္ဘူး။ မဟုတ္ဘူး။ နင္ခ်စ္တာကို ငါခံစားမိဖူးပါတယ္။ "
" ခံစားမိဖူးတယ္.......................... ဟုတ္လား။ အဲဒါကိုက နင့္အတၱေလ။ "
မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္လိုက္မိသလား။ နင္ကေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းေျပာေနသလိုနဲ႔ ဆက္ေျပာေနတယ္။
" ခ်စ္သူပဲကိုျဖစ္ျဖစ္၊ သူငယ္ခ်င္းကိုပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္မဟုတ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို ဘာမွမပါဘဲ အခ်စ္သက္သက္နဲ႔ ခ်စ္လို႔ရတယ္ဆိုတာ နင္မသိဘူး။ အရင္ကလည္းမသိဘူး။ အခုလည္းမသိေသးဘူး။ ေနာက္လည္းသိလာမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေလာကႀကီးမွာ အခ်စ္စစ္စစ္ဆိုတာ႐ွိတယ္ ဆိုတာလည္း နင္မယံုေသးဘူး။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို အဲဒီအခ်စ္မ်ိဳးနဲ႔ ခ်စ္ဖို႔ဆိုရင္ ကိုယ့္ႏွလံုးသားကုိက အျဖဴေရာင္႐ွိဖို႔လိုတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ကို ခံစားတတ္ဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ ႏွလံုးသားရဲ႕အျဖဴေရာင္အျပင္ ဦးေႏွာက္ကပါျဖဴစင္ဖို႔လိုိတယ္။ "
နင္ သက္ျပင္းခ်လိုက္တယ္ထင္တယ္။
" နင့္နားမွာ နင့္ကိုခ်စ္တဲ့သူေတြ မ်ားလာရင္မ်ားလာမယ္။ အဲဒီထဲမွာ အျဖဴေရာင္ေတြမ်ားမ်ားပါလာေလေလ နင့္မွာဆပ္ရမဲ့ အေႂကြးေတြမ်ားလာေလေလပဲျဖစ္မယ္။ "
" အခ်စ္ဆိုတာ ဘ၀မွာရသင့္မွရတဲ့ ဆုတစ္ခုပဲ။ အဲဒီဆုနဲ႔ထိုက္တန္ေအာင္ နင့္ႏွလံုးသားကမျဖဴစင္ဘူး။ "
တအံ့တၾသနဲ႔ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔ပဲ နင့္ကိုမေတြ႔ေတာ့ဘူး။ နင့္နာမည္ကို ေအာ္ေခၚလိုက္တယ္။ ဘာမွလည္းမျမင္ရဘူး။ ျမဴေတြကလည္းျပန္ဆိုင္းလာျပန္ၿပီ။ နင္ဘယ္ကိုေရာက္သြားပါလိမ့္။ ဒီတခါလည္း နင္ႏႈတ္မဆက္သြားျပန္ဘူး။ ခုနကေတြ႔လိုက္တာေရာ နင္ဆိုတာေသခ်ာရဲ႕လား။ အဲဒီမွာငါအသံတိုးတုိးေလး ၾကားလိုက္တယ္။
" အိပ္ရာ၀င္ရင္ ေျခေထာက္ေဆးဖို႔မေမ့နဲ႔ " တဲ့။
....ဒါဆိုရင္ နင္ဆိုတာေသခ်ာတယ္။ ငါ့ကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီးမွသြားေလ။ မိုးေတြ႐ြာလာတာလား။ မ်က္ရည္ေတြမ်ားလား။ ေအးလုိက္တာ။ ငါကဘယ္ကိုသြားရမွာလဲ။
.........................................................................................
တီ.........တီ...........တီ.. တီ... တီ. တီ.........တီ...........တီ.. တီ... တီ. တီ.........တီ...........တီ.. တီ... တီ.
..........................................................................................
အာ.... မုိးေတာင္လင္းေနပါလား။ ညကျပတင္းေပါက္ပိတ္ဖုိ႔ေမ့သြားတာပဲ။ ေအးလုိက္တာ။ ေျခေထာက္ေဆးဖို႔မေမ့နဲ႔တဲ့။ မေန႔ညကေရာ ေျခေထာက္ေဆးျဖစ္ခဲ့လား။ မမွတ္မိပါ။ ေနာက္ေန႔ေတြေရာ ေျခေထာက္ေဆးျဖစ္မွာလား။ မေသခ်ာပါ။ ဒီလိုအိမ္မက္ကေရာ ေနာက္ထပ္မက္ဦးမွာလား။ မသိပါ။ ေရရာတာတခုကေတာ့ ဒီေန႔တေန႔လံုး သတိရေနေတာ့မည္။ ။

Choice

ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ခဏရပ္။
ေနာက္ကိုျပန္ၾကည့္ေတာ့ ...........ငါေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့ရဖူးတဲ့ လမ္းဆံုေပါင္းမ်ားစြာ ငါ့ေနာက္မွာ။
တခ်ိဳ႕လမ္းဆံုေတြမွာ ဦးေႏွာက္ကေ႐ြးေပးတဲ့လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္။
တခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ ခံစားမႈသက္သက္နဲ႔ေ႐ြးခဲ့တယ္။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ဖိအားေပးခံရမႈေၾကာင့္ ေ႐ြးခဲ့ရတယ္။
တခ်ိဳ႕လမ္းေတြမွာေတာ့ ငါကိုယ္တိုင္က အေ႐ြးခ်ယ္ခံခဲ့ရတယ္။

မွန္သလိုလိုနဲ႔ မွားခဲ့တဲ့ ေ႐ြးခ်ယ္မႈေတြ။
မွားတယ္ထင္ေပမဲ့ မွန္ခဲ့တဲ့ ကံေကာင္းျခင္းေတြ။
ဘာမသိညာမသိနဲ႔ ေ႐ြးေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္းေတြ။
ေတြေ၀မႈေတြနဲ႔ လွမ္းမိတဲ့ေျခလွမ္းေတြ။

ေဟာ.. လာျပန္ၿပီ။ ေ႐ွ႕မွာ လမ္းဆံုတစ္ခု......
ေ႐ြးရဦးမွာပါလား။
ေလွ်ာက္လက္စလမ္းအတိုင္း ဆက္ေလွ်ာက္မလား။
လမ္းအသစ္ဘက္ကူးမလား။

ဒီဘက္လမ္းမွာေတာ့ ေနသားက်မႈေတြ၊ ႐ိ္ုးစင္းမႈေတြ၊ ခပ္မွိန္မိွန္အေရာင္ေတြနဲ႔။
ဟိုဘက္လမ္းမွာေတာ့ စိန္ေခၚမႈေတြနဲ႔။
ဟိုးမွာ တလက္လက္နဲ႔ကေရာ ငါ့အိမ္မက္ေလးေလလား။

လမ္းဆံုခပ္မ်ားမ်ားႀကံဳခ်င္ပါရဲ႕။
ေ႐ြးခ်ယ္ရတိုင္း ႀကံဳရတဲ့ ရင္ခုန္မႈတိုင္းကိုလည္း ႏွစ္သက္ပါရဲ႕။
အေကာင္းအဆိုး အက်ိဳးဆက္မွန္သမွ် ငါတစ္ေယာက္တည္းခံရစတမ္းဆိုရင္ေပါ့။ ။

Happy Birthday to Xinyaw

My friend, Xinyaw
Happy Birthday & Many Happy return of the day.
May u be free to update xinyaw13.
:) :P :D

လူဆိုး(၂)ေယာက္အေၾကာင္း။

ကၽြန္မဘ၀ရဲ႕ နံပါတ္(၁)ေနရာမွာ႐ွိတဲ့ လူဆိုး(၂)ေယာက္အေၾကာင္း။

သူတို႔ကို အေဖ၊အေမနဲ႔တန္းတူ နံပါတ္(၁)ထားရတာ အေၾကာင္း႐ွိတယ္။
ဒီလို ဒီလို .. ကၽြန္မေတာ္ေတာ္ ငယ္ေသးတဲ့အ႐ြယ္ကအေတြးထဲမွာ .. အေဖနဲ႔အေမ ကြဲမ်ားကြဲရင္ ဘယ္သူနဲ႔မ်ားလိုက္ရပါ့မလဲလို႔ မၾကာမၾကာေတြးဖူးတယ္။ (ေတြးမယ့္သာေတြးတာပါ။ အေဖနဲ႔အေမက ရန္ေတာင္ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္္မွ မျဖစ္ဘူးတာ။) ကၽြန္မက အေမ့ကိုခ်စ္တဲ့ အေဖ့သမီးေလ။ တစ္ေယာက္နဲ႔လိုက္သြားရင္ တစ္ေယာက္အေပၚ ဘက္လိုက္သလို ျဖစ္မွာစိုးတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီအေတြး ေတြးမိတိုင္း အေဖေရာ၊ အေမေရာနဲ႔မေနဘဲနဲ႔ သူတို႔(၂)ေယာက္နဲ႔ပဲေနမယ္လို႔စဥ္းစားတယ္။ အဲဒီအေတြးက ေတာ္ေတာ္အျမစ္တြယ္ဖူးလို႔ သူတို႔အတြက္ နံပါတ္စဥ္းစားေတာ့ အားနာနာနဲ႔ပဲ နံပါတ္(၁)ေပးလိုက္ရေတာ့ တာေပါ့။

ကဲ .. တစ္ေယာက္စီနဲ႔ စၾကရေအာင္။

ပထမတစ္ေယာက္က "ကိုကိုႀကီး" လို႔ ကၽြန္မေခၚတဲ့ လူဆိုး၀၀ႀကီးပါ။ ႐ုပ္ေရာ၊ စိတ္ေရာ ကၽြန္မနဲ႔ေတာ္ေတာ္တူတဲ့လူဆိုးေလ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္အထင္ႀကီးတတ္တာ၊ တကိုယ္ေကာင္းဆန္တတ္တာ၊ ဆရာလုပ္တတ္တာ အဲဒီလိုအက်င့္ဆိုးေတြကအစကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္တူတာ။ ဘယ္ေတာ့မွ ကၽြန္မကိုအလိုမလိုက္တတ္ဘဲ၊ အၿမဲအႏိုင္က်င့္တတ္လို႔ အေပၚယံအားျဖင့္ေတာ့ မတည့္ေပမဲ့၊ ကၽြန္မရဲ႕မသိစိတ္ကေန ကၽြန္မရဲ႕ အျပဳအမူ၊ အမူအက်င့္ေတြကို အလႊမ္းမိုးထားဆံုး လူတစ္ေယာက္လို႔ ေျပာရမွာေပါ့။ ကၽြန္မလုပ္မိတဲ့ အလုပ္ေတြက သူ႔ေျခရာေတြကို မသိမသာလိုက္လိုက္မိတတ္တာ ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မမသိလိုက္ခင္မွာပါပဲ။ ေလာကႀကီးမွာ ကၽြန္မလုပ္သမွ်ကို အ႐ံႈ႕ခ်ဆံုး၊ မေကာင္းအေျပာဆံုး တစ္ဦးတည္းေသာသူေလ။ ဒါ့အျပင္ ကၽြန္မသိခ်င္တာမွန္သမွ် ထြက္လာႏိုင္တဲ့ အဘိဓာန္၀၀ႀကီးလည္း ျဖစ္ပါေသးတယ္။

ဒုတိယတစ္ေယာက္က လူဆိုးပိန္ပိန္ေလးပါ။ "ကိုကိုငယ္" လို႔ သူ႔ကို ကၽြန္မေခၚပါတယ္။ အျပင္ပန္းၾကည့္ရင္ ေရခဲတံုးတစ္တံုးနဲ႔တူေပမဲ့၊ ခဏခဏအရည္ေပ်ာ္တတ္တဲ့ လူဆိုးေပါ့။ ဘယ္ေတာ့မွျပန္မေျပာသလို၊ ဘယ္ေတာ့မွလဲနားမေထာင္တတ္တဲ့လူစားမ်ိဳးေလ။ ကၽြန္မဘက္မွာ အၿမဲ႐ွိတယ္လို႔ထင္ရသလိုနဲ႔၊ ကၽြန္မကို ဂ႐ုမစိုက္တတ္ျပန္ဘူး။ စိတ္ေရာ၊ ႐ုပ္ေရာကၽြန္မတို႔နဲ႔ သိပ္မတူဘဲ၊ အလတ္ဆိုတဲ့အတိုင္း ခပ္လပ္လပ္ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုပါေတာ့။ ေလာကႀကီးမွာ ကၽြန္မေျပာသမွ် "အင္း" လိုက္တတ္တဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာသူေလ။ ဒါ့အျပင္ ပြစိပြစိနဲ႔ ဆူရပူရတာ ၀ါသနာပါတဲ့ ကၽြန္မအတြက္ ထုသမွ်ခံတဲ့ ေပပိန္ပိန္ေလးလည္း ျဖစ္ပါေသးတယ္။
ကၽြန္မထက္ (၇)ႏွစ္နဲ႔ (၄)ႏွစ္ခြဲ စီႀကီးၾကတဲ့ အဲဒီလူဆိုး(၂)ေယာက္က မီးလိုတစ္မ်ိဳး၊ ေရလိုတစ္မ်ိဳး သူ႔နည္း သူ႔ဟန္နဲ႔ ပူလိုက္ ေအးလိုက္လုပ္တတ္ပါေသးတယ္။ သူတို႔ေမႊးတဲ့မီးနဲ႔ ကၽြန္မအသက္႐ႈရပ္ေလာက္ ေအာင္ျဖစ္ဖူးသလို၊ သူတို႔ေၾကာင့္လည္း ကၽြန္မပညာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတတ္ခဲ့တာပါ။

အခ်ဳပ္ဆိုရရင္ေတာ့ ကၽြန္မအတြက္ အစ္မ၊ ညီမ လိုခ်င္တယ္ဆိုတာ မ႐ွိရေလေအာင္ အျပည့္အ၀ ေနရာယူထားႏိုင္တဲ့ လူဆိုးႀကီးေတြပဲ ျဖစ္ေတာ့ေလသတည္းေပါ့။

Current

၁။ ေလာေလာဆယ္နားေထာင္ေနေသာ သီခ်င္းမ်ား
ေနာေနာ္ - အတိုင္းထက္အလြန္ (series)
ဟဲေလး - ရင္ခုန္ႏႈန္း ၁၄ (series)
ဟန္ထြန္း - ႐ွိေနမယ္ (series)
၀ိုင္၀ိုင္း - ထာ၀ရ
ကိုေအာင္ - ေႏြဦးပံုျပင္
Under my umbrella - Rihanna
Right here waiting for you - Richard Max
မိုးထက္ - လမ္းႀကံဳရင္ေျပာေပးပါ

၂။ ေလာေလာဆယ္ဖတ္ေနေသာ စာအုပ္မ်ား
ျမသန္းတင့္ - သုခၿမိဳ႕ေတာ္
ဂ်ဴး - ၾကယ္ေႀကြတို႔ရဲ႕ အေတာင္ပံ
ဂ်ဴး - ခ်စ္သူေရးတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ညေတြ
Chicken soup for soul
အ႐ိုး - ... ဆိုသည္မွာ

၃။ ေလာေလာဆယ္အလုပ္ခ်င္ဆံုးအလုပ္မ်ား
အိပ္ျခင္း
ဆံပင္ၫွပ္ျခင္း
ေတာင္တက္ျခင္း

၄။ ေလာေလာဆယ္စားခ်င္ေသာအစားအစာမ်ား
ပဲေခါက္ဆြဲ
ငါးမုန္႔ေၾကာ္
ထန္းျမစ္
သာကူျပဳတ္
သေဘာၤသီးေထာင္း

၅။ ေလာေလာဆယ္သြားခ်င္ေသာေနရာမ်ား
က်ိဳကၡမီ၊ စက္စဲ
က်ိဳက္ထီး႐ိုး

၆။ ေလာေလာဆယ္လုပ္ခ်င္ရက္ႏွင့္မလုပ္ျဖစ္ဆံုးအလုပ္မ်ား
စာက်က္ျခင္း
ဘုရား႐ွိခိုးျခင္း

၇။ ေလာေလာဆယ္မလုပ္ခ်င္ဘဲႏွင့္လုပ္ေနရေသာအလုပ္မ်ား
မနက္ေစာေစာထျခင္း
႐ံုးတက္ျခင္း

၈။ ေလာေလာဆယ္အလိုခ်င္ဆံုးေသာအရာ
သိန္း(၅၀၀)

/*ေလာေလာဆယ္အမ်ားဆံုးလုပ္ျဖစ္တာကေတာ့ အိပ္တာပါပဲ။ */

အသက္႐ွဴက်ပ္ရျခင္း အေၾကာင္းမ်ား (၁)

အသက္႐ွဴက်ပ္ရျခင္း အေၾကာင္းမ်ား (၁)

‘ ကၽြန္ေတာ္လည္း နယ္ျပန္ၿပီး၊ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေနေတာ့မလားလို႔ပါ။ ’

‘ နယ္မွာေရာ ဘာလုပ္မွာလဲ။ ’

‘ ဒီလိုေပါ့ အစ္ကိုရယ္။ မိဘနဲ႔တူတူဆိုေတာ့ေလ။ ’

‘ ခုလုပ္တဲ့ အလုပ္ကေရာ အဆင္မေျပလို႔လား။ ’

‘ ေျပတယ္၊ မေျပဘူးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ လုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ရန္ကုန္စရိတ္နဲ႔ကလည္း အလုပ္ေလးတစ္ခုခု ႐ွိေနမွ မဟုတ္လား။ အလုပ္တစ္ခုရဖို႔ဆိုတာကလည္း မလြယ္ဘူးေလ။ ရတာေလးပဲ ေမွးလုပ္ထားရတာေပါ့ အစ္ကိုရယ္။ ’
‘ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုပဲေနလို႔ကလည္း တသက္လံုးဘာမွ ျဖစ္လာမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ။ တခုခုေတာ့ စြန္႔စားရမွာေပါ့။ ’
‘ (၁၀)ပံုးေက်ာ္ေလာက္ဆိုရင္လည္း မေလး ေလာက္ပဲရမွာ၊ မေလးက (၂)ႏွစ္ေလာက္လုပ္မွအရင္းေလာက္ရမွာ။ ဂ်ပန္တို႔ဘာတို႔က်ေတာ့လည္း ရာေက်ာ္မယ္။ အဲဒီေလာက္ေတာ့လည္း မခံႏိုင္ဘူးေလ။ ’

‘ အင္း။ အစ္ကိုတို႔လည္း ဒီလိုပါပဲ။ .....................’

‘ ဒါနဲ႔ ................................................................ ’

ကၽြန္မေဘးက လူႏွစ္ေယာက္ေျပာဆိုေနၾကတာပါ။ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ အစိတ္ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္႐ွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ ဒီထက္နည္းနည္းငယ္မယ့္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ပါ။ ေျပာေနတဲ့ ေကာင္ေလးက ဘာလုပ္ခ်င္တာလဲ။ သူေျပာတာေတြက မွန္မမွန္ေတာ့ မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခုျဖစ္ေနတာေတာ့ အမွန္ပဲ။

ကၽြန္မတို႔မိဘေတြ ကၽြန္မတို႔ေမာင္ႏွမသံုး၊ေလးေယာက္ကို တၿပိဳင္တည္း ဘယ္လို႐ွာေဖြေကၽြးေမြးခဲ့ပါလိမ့္။ ကၽြန္မတို႔မွာေတာ့ ကိုယ္ရေနတဲ့လခက မိဘကိုေကၽြးဖို႔ မေျပာနဲ႔၊ ကိုယ္သံုးဖို႔ေတာင္ မေလာက္လို႔။ ပိုက္ဆံတစ္ခုတည္းအတြက္ ၀ါသနာပါပါ မပါပါ ရတဲ့အလုပ္ေလးလုပ္ေနရတဲ့သူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား မ်ားလိုက္မလဲ။ အဲဒီလိုရတဲ့အလုပ္ေလးေမွးလုပ္ရင္းနဲ႔ပဲ ကိုယ္ဘာျဖစ္ခ်င္မွန္းမသိ ကိုယ္ဘာသာေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ သူေတြဘယ္ေလာက္မ်ား မ်ားလိုက္မလဲ။

ကိုယ္ဘာျဖစ္ခ်င္တယ္ ဆိုတာ ကိုယ့္ဘာသာ ဆံုးျဖတ္ရမယ္ဆိုတာ မွန္ပါတယ္။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ‘ဘာ’ ဆိုတာျဖစ္လာဖို႔ ေနာက္ကလိုက္ရမယ့္ အရာေတြလည္းမ်ားသားပါကလား။ ဥပမာ-ကိုယ့္၀ါသနာမွ မလုပ္ရရင္မလုပ္ဘူးဆိုတဲ့ ကၽြန္မတို႔ကို တင္ေကၽြးထားႏိုင္ေလာက္တဲ့ မိဘရဲ႕ အေျခအေန၊ ကိုယ့္၀ါသနာကို professional ျဖစ္လာေစဖို႔လုိအပ္တဲ့ကၽြမ္းက်င္မႈအတြက္ အခ်ိန္နဲ႔ေငြ၊ (ဇြဲ၊ လံု႔လ၊ ၀ိရိယ၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ စတာေတြကိုေတာ့ ထည့္ေျပာမေနေတာ့ပါဘူး။ ဒါလူတိုင္းသိပါတယ္။)

ခုကၽြန္မတို႔ဘ၀ေတြက ဘာျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုတာကို ေနာက္ကလိုက္ရမယ့္အရာေတြနဲ႔ ခ်ိန္ထိုးၿပီး၊ ဆံုးျဖတ္ေနၾကရပါတယ္။ ဒီေတာ့လည္း ျဖစ္ခ်င္တာတျခား ျဖစ္ေနတာတျခားေတြ၊ ဘာျဖစ္ခ်င္လို႔ ျဖစ္ခ်င္မွန္းမသိေတြ၊ အဆင္ေျပတာ၊ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားရတာ၊ ဟိုဟာဆို ဟိုဟာလိုက္၊ ဒီဟာဆို ဒီဟာလိုက္ေတြ မ်ားမ်ားလာတာေနမွာပါ။ ဒီအေျခအေနေတြ ျဖစ္ျဖစ္ေနတာ ကၽြန္မတို႔ေတြကပဲ ညံ့လြန္းလို႔လား။ ဒါမွမဟုတ္ .................

သိမ္းမယ္

အထပ္ထပ္ႀကဲခ်ေျခရာမ်ား
ႏွလံုးသားေပၚ
ျမတ္ႏိုးစြာ သိမ္းမယ္။

ဘာေၾကာင့္ပစ္ပစ္
ဘယ္ေလာက္ပစ္ပစ္
မင္းမ်က္ေစာင္းေတြအားလံုး
အခ်စ္နဲ႔လဲၿပီး သိမ္းမယ္။

ျမင္လိုက္တာနဲ႔
စံပယ္ဖူးလို စူသြားတဲ့မင္းႏႈတ္ခမ္း
မ်က္၀န္းထဲမွာ သိမ္းမယ္။

ရင္ခုန္သံေတြအေပၚ
နင္းသြားတဲ့ မင္းေျခေဆာင့္သံ
နားႏွစ္ဖက္နဲ႔ သိမ္းမယ္။

အထပ္ထပ္၀ါးထားတဲ့
မင္းပီေကေလး
ေခါင္းထက္မွာ သိမ္းမယ္။

ေတြ႔လိုက္တာနဲ႔
ခ်ာခနဲ လွည့္အထြက္
အက်ႌၾကားက မင္းခါးသားေလး
၀င္းမြတ္စြာ သိမ္းမယ္။

မင္းေခၽြးသုတ္ၿပီး လႊင့္ပစ္တဲ့
တစ္သွ်ဴးေပၚက အန႔ံေလး
အိပ္ကပ္ထဲမွာ အၿမဲသိမ္းမယ္။

အၿမဲမလစ္လပ္တဲ့ မင္းႏွလံုးသား
လပ္ရဲလပ္ၾကည့္
အေတြးနဲ႔ သိမ္းမယ္။

အရမ္းခံစားၿပီး ေရးထားတဲ့ကဗ်ာေလး
ေပးဖတ္လိုက္တဲ့အခါ
အစိတ္စိတ္အမႊာအမႊာ ဆုတ္ၿဖဲၿပီး
ဘာေၾကာင္တာလဲ ဆိုတဲ့
မင္းအသံေလးနဲ႔ပဲ ထုပ္သိမ္းမယ္။

ရည္းစား
တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္အကူး
ထြက္က်သြားတဲ့ မင္းရယ္သံ
ႏႈတ္ခမ္းထက္မွာ သိမ္းမယ္။

ေန႔ည ေတြးသမွ် အေတြးေတြအကုန္လံုး
မင္းသိမ္းသြားတဲ့အခါ
အႀကီးက်ယ္ဆံုး အ႐ံႈးတစ္ခု သိမ္းမယ္။

ရည္းစားဘ၀ စိတ္ေကာက္ရင္
ရာထူးတက္တယ္တဲ့
ရည္းစားမဟုတ္ေသးေပမယ့္
မင္းစိတ္ေကာက္ေနတာေလး
စိတ္နဲ႔ သိမ္းမယ္။

မေတြ႔မျမင္တာၾကာလို႔ ေမးတဲ့အခါ
ဖ်ားေနတာ အဖ်ားေတြ တသက္လံုးသိမ္းပါလား တဲ့
တံု႔ျပန္စကားလံုးမ်ား
အိမ္မက္ထဲမွာ သိမ္းမယ္။

႐ိုက္ေတာ့မယ္လို႔
မာန္ေစာင္ေနတဲ့ မင္းလက္ဖ၀ါးေလး
ပါးျပင္ေပၚမွာ သိမ္းမယ္။

အခ်စ္တစ္ခုတည္းနဲ႔သာ
လိမ္းျခယ္ထားမိတဲ့ ဘ၀ေလး
က်ားသစ္လက္ ငါးမန္းပါးစပ္နဲ႔
တစ္ဟုန္ထိုး ဟပ္ဟပ္ေနတာ
မင္း ...
ျပန္မအမ္းေတာ့ဘူးလားဟင္
သိမ္းခ်င္လို႔ပါ
သိမ္းမယ္။ ။

ေစာေ၀

ေဖ်ာ္ရည္

ဘယ္လိုအေၾကာင္း ဘယ္လိုကံမ်ိဳးနဲ႔မွ
ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ျပန္ေသာက္ခြင့္မ႐ွိတဲ့
ေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြက္ကို အားလံုးနဲ႔တူတူ ေသာက္ဖူးတယ္။

အဲဒီေဖ်ာ္ရည္ထဲမွာ
တလက္လက္ေတာက္ေနတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ
မေကာက္က်စ္တတ္ေသးတဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားေတြ
အေရာင္မပါတဲ့ ရင္ခုန္သံေတြ
ခ်စ္ျခင္းထက္ပိုတဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြ
ေနာက္ ... ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ နာက်င္မႈေတြ
...............
အခ်ိဳးက်က်ေရာစပ္ထားခဲ့တယ္။

တျဖည္းျဖည္းေသဆံုးလာေနတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ
အတၱဆန္လာတဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားေတြ
ေႏြးေထြးခ်င္ေယာင္ေဆာင္လာတဲ့ ေအးစက္မႈေတြ
စည္ကားသလိုနဲ႔ အထီးက်န္မႈေတြ
ဒါနဲ႔ပဲ ခုခ်ိန္မွာငါ ...
ေဖ်ာ္ရည္ေသာက္ရတဲ့ကာလကို အိမ္မက္မက္တယ္။

16th Nov 2007.. 5:10 Pm

၀တ္စားဆင္ယင္မႈ

ေတာက်တယ္လို႔ပဲေျပာေျပာပါ။ နည္းနည္းေတာ့ ေၾကျငာဦးမယ္။ စကဒ္အတိုေလးမ်ားကို မ၀တ္ျဖစ္ေပမဲ့ ၾကည့္ရတာေပါ့ေပါ့ပါးပါးလြတ္လြတ္လပ္လပ္ ႐ွိသည္ဟု ခံစားမိ၍ ႀကိဳက္ပါတယ္။ ေျပာခ်င္တဲ့အဓိကကေတာ့ ဒူးေခါင္းအထက္ျပႆနာပင္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္မကေတာ့ ဒူးေခါင္းအထက္စကဒ္၊ ေဘာင္းတိုတို႔ကို ဘယ္လိုမွခံစား၍မရပါ။ Dynaလို ကားမ်ိဳးေပၚတက္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ကၽြန္မကိုရင္တုန္ေအာင္ခံစားမႈကို ေပးစြမ္းႏိုင္လို႔ထင္ပါရဲ႕။ ဘာလို႔မ်ား အဲလိုစကဒ္ေတြႀကိဳက္သလဲလို႔ေပါ့။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေျခေထာက္ေလးက ေဖာ့ဖေယာင္းအလား သြယ္ေျပာင္းေနပါေစ ကၽြန္မကေတာ့ ၾကည့္ရတာနဲ႔ကိုမႀကိဳက္ပါဘူး။ (ကၽြန္မကမိန္းကေလးမို႔လို႔လားေတာ့ မသိဘူးေနာ့)။ ဒူးနားေလာက္စကဒ္ကေလးေတြလည္းလွပါတယ္။ အဲ အဲ ဒါေပမယ့္ ဒူးနားေလာက္႐ွိေပမယ့္ ပါးပါးကားကားေလးဆိုရင္လည္း တစ္မ်ိဳးရင္တုန္စရာေလ။ ေနာ့။

ကဲ ထားပါေလ။ ဘယ္သူဘာ၀တ္၀တ္ေပါ့။ ကိုယ္မေက်နပ္ရင္ေလွ်ာက္မၾကည့္ၿပီးတာပဲ။ မ်က္စိထဲ ကိုးလိုးကန္႔လန္႔ဆို ၾကည့္မိတဲ့ ကိုယ့္မ်က္လံုးကိုပဲ အျပစ္တင္ပါတယ္။

ႀကံဳတုန္းေတာ့ ကိုယ့္အႀကိဳက္ေလးလည္း ေျပာခဲ့ဦးမွ။ ကၽြန္မကေတာ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီနဲ႔ T႐ွပ္၊ ႐ွပ္လက္တို ကိုအႀကိဳက္ဆံုးပါ။ ေဘာင္းဘီမ၀တ္သင့္၊ မ၀တ္ရတဲ့ေနရာအတြက္ဆိုရင္ေတာ့ ထမီ႐ွည္႐ွည္ ၀တ္ရတာ ႀကိဳက္တယ္။ မ၀တ္ျဖစ္ေပမဲ့ အႀကိဳက္ဆံုးကေတာ့ ျမန္မာခ်ည္ထမီနဲ႔ ျမန္မာခ်ည္အက်ႌပါ။ အက်ႌကလက္႐ွည္ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ လက္တိုလက္တို။

ဒါပါပဲ။ လက္ေဆာင္၀ယ္ေပးခ်င္တဲ့သူ ၀ယ္ေပးရေအာင္ ေၾကျငာတာပါ။ :P