အဲဒီတံလွ်ပ္ေတြကိုပဲ
ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး တရိႈက္မက္မက္
မိုက္မွားခဲ့ပါတယ္
ဆက္လက္ မိုက္မွားခြင့္ျပဳပါေတာ့။
မာယာနဲ႔ ေနသားတက်
ရႈေမွ်ာ္ခင္းေတြထဲ
ွဇာတ္လိုက္ တစ္ေယာက္လို
သရုပ္ေဆာင္ျပရေအာင္ကလည္း
မေန႔က လေရာင္ကိုပဲ
ဒီေကာင္ ခိုးခိုးနမ္းေနရ။
ၾကာခဲ့ၿပီအေမ
ကြၽန္ေတာ့္ သကရာဇ္ေတြက
ကြၽန္ေတာ့္ကို တရားျပေနၿပီ။
လူၾကိဳက္နည္းၿပီး
လူနည္းၾကိဳက္ ဇာတ္၀င္ခန္းေတြနဲ႔
သားေလ ...
ၾကိဳးတန္းေပၚ လမ္းေလွ်ာက္ျပေနရတုန္း။
တစ္ခါတစ္ခါ
ဘ၀ကို အသစ္က်ပ္ခြၽတ္ ျပန္လည္ တပ္ဆင္ဖို႔
ခ်ိန္သားကိုက္ ဦးေႏွာက္တစ္ခု
အဲဒီလို ရူးသြပ္မႈနဲ႔
ေလာကကို အေပၚစီးက ေနခ်င္တာေတြ
ရံႈးလိုက္တာ .. ။ ။
မင္းေဆြႏွစ္
/* ေနာက္ဆံုးဖတ္ျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ */
October 18, 2008
ေနာက္ၾကည့္မွန္
Posted by
Prizewai
at
1:02 PM
1 comments
Labels: favourite
October 15, 2008
No title
Posted by
Prizewai
at
11:39 AM
2
comments
Labels: poem
ဗရုတ္သုတ္ခ
ကၽြန္မတို႔ အလုပ္ထဲမွာက Team ေတြခြဲထားတယ္။ ကၽြန္မတို႔က Team 7။ ဒီေန႔ Team 7 တခုလံုး ေလွ်ာက္လည္ဖို႔ ခ်ိန္းထားတယ္။(ေခါင္းစဥ္တပ္ထားတာက Team7 ခ်စ္ၾကည္ေရး။)
မနက္ (၅)နာရီခြဲ။ အာ ေနာက္က်ေနၿပီ။ ကမန္းကတန္းထ။ အ၀တ္ေလွ်ာ္။ ေရခ်ိဳးေနတုန္း အိမ္ေရွ႔က ေခါင္းေလာင္းဆြဲသံၾကားရၿပီ။ သူငယ္ခ်င္းလာေခၚၿပီ။ ၁၀မိနစ္ေစာင့္ပါ။ 0k အသင့္ျဖစ္ၿပီ။ တံခါးေပါက္က ထြက္ရံုရွိေသး။ အေမက ေသာ့ ေသာ့ တဲ့။ ဟုတ္သားပဲ။ ေမ့ေတာ့မလို႔။ thz mom.
ကားဂိတ္ေရာက္ၿပီ။ ျမန္ရေအာင္ အရင္ဆံုးထြက္တဲ့ကားပဲစီးမယ္။ ထိုင္စရာေတာ့မရွိဘူး။ ကိစၥမရွိဘူး။ လာပါ။ ေျမနီကုန္းမွာ တစ္ေယာက္၀င္ေခၚရဦးမယ္ေလ။
ကားထြက္ၿပီ။ အာ လိပ္စီးမိၿပီ။ ေနာက္က်ပါတယ္ဆိုမွ။ ဟာ ေနာက္ကားေတာင္ေက်ာ္ၿပီ။ အယ္ ဘာလို႔ ရပ္ေနတာလဲ။ ဘာ ဘရိတ္ၾကိဳးျပတ္လို႔။ ေနာက္တစ္စီးေက်ာ္ျပန္ၿပီ။ မွားၿပီ ဒီကားတက္မိတာ။ ရွိေစေတာ့ေလ။ ေရာက္ေတာ့မွာပါ ေျမနီကုန္း။ စိတ္သာရွည္ရွည္ထား။ ေနာက္ႏွစ္မွတ္တိုင္ပဲ။ အားလံုးဆင္းရမယ္။ ကားေျပာင္းစီးေတာ့တဲ့။ ဒုကၡပဲ။ တကၠစီပဲစီးေတာ့မယ္ဟာ လာ။ အေရွ႔ဘက္မုဒ္ ဘယ္ေလာက္လဲ။ ညီမေရ အေနာက္ဘက္က တက္ပါလား။ အေရွ႔ဘက္မုဒ္က ကားက်ပ္ေနၿပီ။ အေရွ႔ဘက္မုဒ္မွာ ခ်ိန္းထားတာ။ မရဘူး။ ဒါဆို လမ္းေလွ်ာက္တာမွ ျမန္မယ္ ညီမ။ ေတာ္ပါၿပီ တကၠစီရယ္။ ကဲလာ ေျမနီကုန္းအထိ လမ္းပဲေလွ်ာက္တာေပါ့။
ေျမနီကုန္းေရာက္ၿပီ။ ေစာင့္ေနတဲ့တစ္ေယာက္က လည္ပင္းရွည္ေနၿပီ။ လာလာ ေနာက္က်ေနၿပီ။ အဲဒီကားစီးမယ္။ ေအာင္မေလး က်ပ္လိုက္တာ။ 50မဟုတ္လား။ အေရွ႔ဘက္မုဒ္က။ ေနာက္ေန႔မွ 50 ေပးအစ္မေရ။ ဒီေန႔ေတာ့ 100။ ဟင္ ျဖစ္ရမယ္။ ျဖစ္ရမယ္။ ေဟ့ ေျမာက္ဘက္မဆင္းနဲ႔ေလ။ အေရွ႔ဘက္မွ ဆင္းရမွာ။ အေရွ႔ဘက္အစ္မေတြ ဒီနားမွာပဲ ဆင္းေပးပါလား။ ကားကပ်က္ၿပီ။ ေဟ.........။ ျဖစ္ရေလ။ ဒီမနက္။
ေတြ႔ပါၿပီ။ ငုတ္တုတ္ကေလးသံုးေယာက္။ ေဟ့ leader ေရာ။ leader ကဖုန္းဆက္ထားတယ္။ မလာေတာ့ဘူးတဲ့။ ေဟး..........။ ေအာ္ leader ကိုခ်စ္ၾကပံုမ်ား။ ကဲ မလာေသးတဲ့ တစ္ေကာင္ဆီ ဖုန္းဆက္စမ္းပါ။ ခုမွ အိပ္ရာထတာတဲ့။ ဒါဆို ဘုရားတက္ႏွင့္မယ္ေလ။
ဘုရားေပၚမွာ။ မ်ားလိုက္တဲ့လူေတြ။ 8 နာရီေတာင္မထိုးေသးဘူး။ လူကြဲမယ္ေနာ္။ သတိသတိ။ ေဟ့ ဆု။ ေအာ္ ဘုရားလာၾကတာလား။ ..........................။ ႏႈတ္ဆက္တာကလည္း အသက္မပါလိုက္တာေနာ္။ ငါနာမည္ေမ့ေနလို႔ဟ။ ဓါတ္ပံုရိုက္မယ္။
မုန္႔ဆိုင္ေရာက္ၿပီ။ ဆီခ်က္စားမယ္။ လာၿပီ လာၿပီ။ ဘုရားမတက္တဲ့ လူေတြ။ အိုေက။ မွီပါတယ္။ အားလံုးေပါင္း 10 ေယာက္။
မုန္႔ဆိုင္ကအထြက္။ စတုဒီသာ။ အေအးေလး ေသာက္ဦးမွ။ အစ္မေရ ခြက္ေလးေတာ့ ျပန္ထားခဲ့ပါ။ ေအာ္ မသိဘူးေလ။ ယူသြားရမယ္ေအာက္ေမ့လို႔။ ေဆာရီးပါ။
ကဲ ကန္ေတာ္ၾကီးထဲ၀င္မယ္။ တံတားေပၚေလွ်ာက္မယ္ေပါ့ေလ။ ရပါတယ္။ ဟိုးေနရာ ဘယ္သူအရင္ေရာက္။ ေျပးၿပီ။
ေမွ်ာ္စင္ကၽြန္း၀င္မယ္။ ကင္မရာပါလား။ မပါဘူး။ ဟီး။ ကင္မရာ stan ေတာ့ပါတယ္။ ကစားမယ္။ ႏွစ္ဖြဲ႔ခြဲမယ္။ ...........။ ေမာလာၿပီ။ ေနာက္တစ္မ်ိဳး။ ...............။ ေတာ္ၿပီလာ။ ၾကိဳးတံတားေလွ်ာက္မယ္။ ဒန္းစီးမယ္။ နင္စီးပါ။ ငါလႊဲေပးမယ္။ လာေလ့။ ေနရာအယူမွားၿပီ။ ေနာက္ျပန္ၾကီး။ ဒီဒန္းငါ့ျပန္တိုက္မိေတာ့မွာပဲ။ အား....။ လက္ဖေနာင့္ေတာ့ ေသြးစို႔သြားၿပီ။ နာလိုက္တာ။
အရမ္းပူလာၿပီ။ ပလာဇာသြားမယ္။ အေအးေသာက္မယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ၾကစို႔။ ေကာင္းေကာင္းေလွ်ာက္ေနာ္။ လွလွေလး။ စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္သီခ်င္း ေနာက္ခံထည့္ၿပီး VCD လုပ္ေပးမယ္။ ဟီး။
အင္ ပလာဇာပိတ္တယ္။ ေမာလိုက္တာ။ အေအးဆိုင္ရွာဟာ။ ေဟ့ နင္တုိ႔ ဒီနားပတ္ေနတာ ႏွစ္ခါရွိေနၿပီေနာ္။ လာ ဒီအေအးဆိုင္ပဲ၀င္မယ္။
အေအးဆိုင္ထဲမွာ။ ေထာပတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ေသာက္မယ္။ အာ... ေကာင္းလိုက္တာ။ အၾကည္ေတာ္ စကားယူသံုးရရင္ ဒီတသက္ေတာ့ ေထာပတ္သီး တေၾကာျပတ္ၿပီ။ စုတ္ျပတ္သတ္ေနတာပဲ။ ပိုက္ဆံရွင္းမယ္။ အယ္ ေစ်းၾကီးလိုက္တာ။ ေမတၱာပို႔မေနနဲ႔ေနာ္။ ေနာက္တခါမွတ္ထားေပ့ါ။ သြားမယ္။
အျပင္အထြက္။ မိုးရြာေနပါလား။ ငါထီးမပါဘူး။ ဦးထုပ္ပဲပါတာ။ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ ကားဂိတ္အထိေတာ့ပို႔ဟာ။ အိမ္နားေရာက္ရင္ ငါေျပးသြားမယ္။
ဟူး ေမာလိုက္တာ အေမရယ္။ ခဏအိပ္မယ္ေနာ္။ ေရအရင္ခ်ိဳးရမွာလား။ အင္း အင္း
မီးပံုးလႊတ္ၾကမယ္ ထင္တယ္ေနာ္။ ဓါတ္ပံုသြားရိုက္မယ္။ ခု ခဏအိပ္လိုက္ဦးမယ္။
ညံေနတာပဲ။ ေခါင္းအံုးနဲ႔ပိတ္ၿပီး ဆက္အိပ္မယ္။
တီ တီ တီ တီ.......။ အာ ကိုယ္လက္နာလိုက္တာ။ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ။ ဟင္ မိုးေတာင္လင္းၿပီ။
အေမေရ။ မီးပံုးလႊတ္တာ ဘာလို႔မေခၚတာလဲ။ ဓါတ္ပံုရိုက္မလို႔ဟာကို။ ေခၚသားပဲ။ ထမွမထတာ။ အင္းေလ။ ေျပးထား ေလွ်ာက္ထားတာ နည္းမွမနည္းပဲ။
ဟာ ခုမွ သတိရတယ္။ ဒီေန႔ ငါတို႔အဖြဲ႔ project ကို ျပန္ျပင္ခိုင္းထားတာပဲ။ ငါဘာမွ မလုပ္ရေသးဘူး။ တျခားသူေတြေရာ။ ငါ့လိုခ်ည္းသာဆို ေသၿပီ။
ဆရာမေရးခိုင္းထားတဲ့ speech လည္း မေရးရေသးဘူး။ ဒီေန႔ေပးရမွာ။ ငါဘာလို႔ ညက အိပ္လိုက္ရတာလဲ။ စဥ္းစားေနတာနဲ႔ပဲ ေနာက္က်ေတာ့မယ္။ သြားေတာ့မယ္ ရံုးကို။ ၾကံဳသလိုေပါ့။
(ေနာက္ဆက္တြဲသတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္မွာ လူတိုင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကလို႔ leader လာရင္ အဆူခံဖို႔ အသင့္ျပင္ထားေၾကာင္း။)
Posted by
Prizewai
at
10:21 AM
0
comments
Labels: dairy
October 11, 2008
HoLOLo DiLoLO
"ဟိုလိုလိ ု ဒီလိုလို"
ဟိုလုိလိုဒီလိုလို ဘေလာ႔ဂ္ကိုသြားဖူးလား
ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုေတာ႔ျဖစ္မွာအေသအခ်ာ
ခံစားခ်က္ေတြက ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုနဲ႔
ဟိုလိုလိုဒီလိုလို ေကာင္မေလးကေရးထားတာ
အေၾကာင္းအရာေတြက ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုပဲ
ဟိုလိုဒီလိုအေတြးေတြ ထံုေနခ်ိန္မွာေတာ႔
ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုမွာ ဟိုကိုဒီကို ေငးၾကစို႔ ။ ။
/* သူငယ္ခ်င္း ကိုဂစ္တာ ကေရးေပးလိုက္တာ။ ရယ္ရတယ္ေနာ္။ အမွတ္တရ အေနနဲ႔ တင္ထားလိုက္တာပါ။ */
Posted by
Prizewai
at
10:18 AM
1 comments
October 07, 2008
what & what
တခါတုန္းက ကေလးႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္တဲ့။ ေမာင္ကၾကီး နဲ႔ ေမာင္ခေခြး ေပါ့။ တစ္ေယာက္က အထက္ျမန္မာျပည္က။ တစ္ေယာက္က ေအာက္ျမန္္မာျပည္ကလို႔ထားပါေတာ့။ ေျပာခ်င္တာက ေဒသမတူဘူး။ စကားလံုးအသံုးအႏႈန္းေတြ၊ ေလယူေလသိမ္းေတြ ကြဲတယ္ေပါ့။ တေန႔ေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဆံုၾကတယ္။ စကားေျပာၾကရင္း ေမာင္ကၾကီးက ေမာင္ခေခြးစကားထဲက စကားလံုးတစ္လံုးကို နားမလည္ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ ေမးတာေပါ့။ ေမာင္ကၾကီးက ေမာင္ခေခြးကို။ " မင္းစကားထဲက ဘာတုန္း ဆိုတာ ဘာလဲ ကြ" တဲ့။ ေမာင္ခေခြးကလည္း " ဘာလဲ ဆိုတာ ဘာတုန္း။ " လို႔ ျပန္ေမးတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ ဘာတုန္း နဲ႔ ဘာလဲ ရႈပ္ရင္း ရန္ျဖစ္တဲ့ဆီေရာက္ပါေလေရာတဲ့ေလ။
ကဲဲ.. အဲဒီလို အျဖစ္မ်ိဳး မရွိဘူး ထင္လား။
Posted by
Prizewai
at
12:56 PM
0
comments
သီခ်င္းမ်ားႏွင့္
'ေအးခ်မ္းေမ' ရဲ႕ ' တစ္စစီက်ိဳးပဲ့ေနၿပီ ' ၾကားရင္ ကၽြန္မ (၄) တန္း ေက်ာင္းသူဘ၀ကို ျပန္သတိရတယ္။ သီခ်င္းေတြၾကားေနခဲ့ေပမယ့္ ကိုယ္တိုင္က "သီခ်င္း" ဆိုၿပီး သတ္သတ္မွတ္မွတ္ စၿပီး နားေထာင္တတ္ခဲ့တာ အဲဒီ (၄) တန္းေက်ာင္းသူအရြယ္ကစတာေပါ့။ မွတ္မွတ္ရရ နားၾကပ္ကက္ဆက္ေလးနဲ႔ ပထမဆံုးနားေထာင္ခဲ့တာေလ။
(၈)တန္းေက်ာင္းသူအရြယ္။ 1998။ 'ေအးခ်မ္းေမ' ရဲ႕ 'သူသိသြားၿပီ' ၊ 'မ်က္ႏွာမ်ားတဲ့ေမာင္'။ အဲဒီသီခ်င္းေတြ နာမည္ၾကီးတယ္။ အဲဒီ (၈)တန္းတုန္းကပဲေလ သီခ်င္းဆိုခ်င္တဲ့ ပိုး၀င္ခဲ့ဖူးေသးတာ။ ေက်ာင္းေတြမွာ စံုညီပြဲေတာ္ စလုပ္တဲ့ႏွစ္။ အဲဒီပြဲမွာ ဆိုမယ္ဆိုၿပီး 'မွားတဲ့ဘက္မွာ' ကို အတန္းလစ္ၿပီးကို သီခ်င္းတိုက္ဖူးတာ။ ဒါေပမယ့္ ပြဲကမျဖစ္လို႔ မဆိုလိုက္ရပါဘူး။ အဖြဲ႔လိုက္ေပါ့။ မိန္းကေလးဆိုလို႔ ကၽြန္မနဲ႔ေနာက္တစ္ေယာက္။ (အဲဒီသူငယ္ခ်င္းက ခုဆို နာမည္မၾကီးေသးေပမယ့္ သီခ်င္းဆုိေနၿပီ။)
ေနာက္ အဲဒီ (၈)တန္းတုန္းကပဲ 'အခါလြန္တဲ့မိုး' သီခ်င္းၾကားရင္ ေနရင္းထိုင္ရင္း မ်က္ရည္က်ခ်င္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လည္း ရွိဖူးတယ္။
ေနာက္ 'ဖန္စီဒိုင္း ဖန္စီဒိုင္း စြဲေနၿပီ အခ်စ္ေရ' ဆိုတဲ့သီခ်င္း(ခု ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္း ဆိုေတာ့ အဆိပ္ရိုင္း ျဖစ္သြားတာတဲ့သီခ်င္းေလ)။ (၁၀)တန္းေအာင္စာရင္းထြက္မယ့္ည။ ကၽြန္မရဲ႕ေအာင္စာရင္းကို လံုး၀ၾကိဳမသိထားပါဘူး။ မနက္ေစာေစာမွ ကိုကိုငယ္ သြားၾကည့္ေပးမယ္ လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားၿပီး။ ေအးေအးေဆးေဆး အိပ္တာပါပဲ။ ညသန္းေခါင္ေရာက္ေတာ့ လန္႔ႏိုးလာတယ္ေလ။ လမ္းမွာလည္း အသံေတြ ဆူညံေနတယ္။ ဘယ္လိုမွ ျပန္အိပ္လို႔မရေတာ့ဘူး။ သိလည္း သိခ်င္လာၿပီေလ။ ေအးေဆးမွ ၾကည့္မယ္လို႔ ေျပာထားၿပီးသားဆိုေတာ့လည္း လွိမ့္ပိန္႔အိပ္ရတာေပါ့။ မရပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လမ္းေပၚကေန 'ဖန္စီဒိုင္း။ ဖန္စီဒိုင္း' ဆိုတာကို ေအာ္ၿပီးဆိုသြားလိုက္တာ။ ခုခ်ိန္ထိကို ဘယ္အခ်ိန္ အဲဒီသီခ်င္းၾကားၾကား (၁၀)တန္းေအာင္စာရင္းထြက္တဲ့ညကို ျပန္ျပန္ေရာက္သြားတယ္။
တကၠသိုလ္တက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေျပာစရာမလိုပါဘူး။ မွတ္မွတ္ရရ သီခ်င္းေတြ အမ်ားၾကီးရွိခဲ့တယ္။ ဒုတိယႏွစ္ Fresher Welcome မွာတုန္းက ပထမဆံုး စင္ေပၚတက္ သီခ်င္းဆိုဖူးတာေပါ့။ ဆိုတဲ့သီခ်င္းက 'လြမ္းရယ္မေျပ' ပါ။ တကယ္ကို လြမ္းရယ္မေျပပါပဲ။ ပထမဆံုးနဲ႔ ေနာက္ဆံုးပဲလို႔ ေျပာရမလိုပဲ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္မသီခ်င္းဆိုခ်င္တဲ့စိတ္ တျဖည္းျဖည္း ပါးရွားလာတယ္ေလ။ နားေထာင္သမားသက္သက္ပဲ ျဖစ္သြားတယ္။ ခုခ်ိန္ M3 ေရာက္ရင္ ေခ်ာင္ထဲကပ္ၿပီး သူမ်ားဆိုတာကို လက္ခုပ္တီးဖို႔ သက္သက္ပဲရပါတယ္။ မဆိုခိုင္းနဲ႔ မဆိုဘူး။
မေန႔ညေနက MRTV 4 ကေန 19:18 show အေၾကာင္းလာတယ္။ အဲဒီသီခ်င္းေတြနားေထာင္ရင္း ေတာ္ေတာ္လြမ္းသြားတယ္။ ေဟာင္းလွတယ္ မဟုတ္ေပမယ့္ မၾကားရတာ၊ နားမေထာင္ျဖစ္တာ ၾကာသြားၿပီ မဟုတ္လား။
19:18 (I) ထြက္တဲ့ အခ်ိန္က (၁၀)တန္းတက္ေနတုန္းေပါ့။
" တကယ္ကို အထီးက်န္တဲ့ေန႔ေတြ ကိုယ္သိပ္လြမ္းေနတဲ့ညေတြ ဒီလိုဆက္တိုက္ၾကီးဆို ရူးေတာ့မွာပဲ.. "
" မင္းကိုခ်စ္တာ ဘာကိုမွ တို႔မလိုခ်င္ေတာ့ဘူး။ ခ်စ္ရံုခ်စ္ေနမယ္။ "
" ဘာမွမသိခ်င္ဘူး မင္းကိုငါလြမ္းေတာ့ကြာ။ ေန႔ေရာ ညပါ သတိရတယ္ အခ်စ္ရာ။ ငါ့ႏွလံုးသားဟာ မင္း။ ငါ့ရွင္သန္ျခင္းမင္း။ မထားခဲ့ပါနဲ႔။ မင္းမရွိရင္ အဓိပၸယ္မဲ့။ "
" ဆိုပါေလ ႏႈတ္ဆက္စကား။ ဒီေနရာမွာ ထားလို႔သြား။ မင္းကစ... ။ မင္းထားသြားခဲ့ႏိုင္မွ အစျပဳလို႔ မင္းမငိုနဲ႔ေလ။ မငိုပါနဲ႔ေလ။ "
" မင္းပဲေရး။ မင္းပဲရိုက္။ မင္းပဲရႈတ္။ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္။ ဒီအခ်ိန္နိဂံုးခ်ဳပ္ေတာ့မယ္။ ဘယ္သူ႔နဲ႔ ဇာတ္ေပါင္းထုပ္မလဲ။ အရိုးသားဆံုး သိပ္ခ်စ္လို႔ ငါ့အတြက္ေတာ့ ဘာမွမရႈံး။ အကုန္ကုိ ၾကိဳသိၿပီးသားမို႔ အရာရာ ျပင္ဆင္ထားခဲ့လို႔။ "
ေနာက္ 19:18 (II), (III) ။ တကၠသိုလ္ တက္ေနတဲ့အခ်ိန္ေတြ။ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ဂစ္တာသံေတြ။ ေအာ္ဆိုသံေတြ။
" တကယ္တမ္းေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ ရင္ခုန္ရံုနဲ႔ ၿပီးမွ မၿပီးတာ။ တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့လည္း မင္းနားလည္မွာပါ။ ...
လြယ္မယ္ထင္ထားလား။ ေပ်ာ္မယ္ထင္လို႔လား။ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း မင္း။ လိုေနမယ္ စည္းစိမ္မ်ား။ လူေတြက ခက္တယ္။ အခ်စ္ကို ခဏကိုးကြယ္။ အခ်ိန္လြန္ပါမွ မင္းငိုမွာ စိုးတယ္။ "
" သတိရေပးပါ ခ်စ္သူရာ။ သတိရေပးပါ။ ဆိုးတူေကာင္းအတူ တို႔ႏွစ္ေယာက္ရွိခဲ့ဖူးတာ ျမင္ေယာင္ရင္း ဒီတသက္စာ လြမ္းေပးစမ္းပါကြာ။ "
" ယံုၾကည္စရာ အနာဂတ္မရွိရင္ လူဆိုတာ ပ်က္စီးတတ္တယ္ ကေလးရယ္။ ......... ေ၀းၾကမယ္ဆိုရင္လည္း တကယ္ပါ အစြမ္းကုန္ကိုယ္ခြင့္လႊတ္မယ္။ မသာယာႏိုင္တဲ့လမ္းမ်ိဳးေတာ့ ဘယ္သူလာခ်င္မလဲ ကိုယ့္အခ်စ္ေလး။ "
" ျပင္းျပင္းျပျပ မလွေပမယ့္ ငါ့ရင္ထဲမွာ မင္းက နတ္သမီး။ ငါ့ရင္ထဲ ငါ့အျမင္ေတာ့ ငါ့ရင္ထဲမွာ မင္းက နတ္သမီး။ "
" ဘယ္သူေတြ တားတား မင္းေလးပဲခ်စ္ခဲ့။ ရင္ဆိုင္မယ္ဒုကၡေတြ မင္းအနားပဲေနမယ္။ မၾကာခင္ဆို တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဘ၀အသစ္ကိုရွာမယ္။ ရွင္သန္ျခင္းရဲ႕ အဓိပၸါယ္ဟာ မင္းပဲ။ "
" မင္းနင္းေလွ်ာက္သြား ေလွကားထစ္ေလးမ်ား။ ............ ခြင့္ျပဳႏိုင္တယ္ ေလွကားထစ္ေလးမ်ား။ မင္းေလွ်ာက္တက္သြာေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈဆီ။ ထားခဲ့ႏိုင္တယ္ တခ်ိန္မွာ အေပၚကိုေရာက္သြားရင္။ စိတ္္ခ် ဘာမွျပန္မေတာင္းဘူး။ အသံုးခ် မေတာ္လို႔ ျပန္က်တဲ့အခါ အက်မနာရေအာင္ ငါ့ကို သံုးပါဦး ေလွကားထစ္ေလးမ်ား။"
" ေအးစက္တဲ့ ညေတြေဆြး။ ေဘးနားက အေႏြးဓါတ္ေလး ေယာင္ကာ အၾကိမ္ၾကိမ္ ကိုယ္စမ္းမိ။ လိုေနတာက ကိုယ့္အနားမရွိ။..................
မင္းမရွိေတာ့မွ ငါသိခဲ့တယ္။ တန္ဖိုးေလးတစ္ခု ငါတမ္းတတယ္။ ျပန္ေတြ႔တဲ့တေန႔ ငါအမွားမ်ား ၀န္ခံရင္းနဲ႔ ငိုေႂကြးခြင့္ျပဳပါကြယ္။"
" မလိုခ်င္ဘူး ခက္တယ္ဆို ငါ့စိတ္နဲ႔ မျဖစ္ပါဘူး။ ဆံပင္ျဖဴၿပီး ဦးေႏွာက္စားတဲ့ ဘ၀မ်ိဳး မေရာက္ခ်င္ဘူး။ "
သီခ်င္းေတြေၾကာင့္ပဲ လြမ္းတာလား။ အလြမ္းေတြေၾကာင့္ပဲ နားေထာင္ျဖစ္တာလား။ တခါတခါေတာ့လည္း ေရာကုန္တယ္။
Posted by
Prizewai
at
12:55 PM
2
comments
Labels: thoughts
October 05, 2008
တခါတုန္းက ေန႔မ်ားသို႔
ေျခရာေပ်ာက္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္ရယ္
တာ၀န္မေက်ေတာ့တဲ့ တစ္ေယာက္ရယ္
သူတို႔ကိုယ္စား
အေမ့မ်က္ရည္ ကူသုတ္ရင္း
အေဖ့အတြက္ ေတာင္ေ၀ွးတစ္ေခ်ာင္းျဖစ္လာေရးအတြက္
ငါလည္း သမီး လိမၼာတစ္ေယာက္ ျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္လာရတယ္။
ငါတို႔ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ
ငါတို႔ရဲ႕ အိမ္မက္ေတြ
ေနာက္ အနာဂတ္တခ်ိဳ႕
သူနဲ႔တူတူ ယူၿပီး ....
အနားနားကေန
ဓါးတံုးတံုးနဲ႔ ခပ္ျဖည္းျဖည္းလွီးေနတဲ့
သူတစ္ေယာက္ ...
ဘာျဖစ္ျဖစ္သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ
ငါခ်စ္တဲ့ သူႏွစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။
ငါ့ကိုခ်စ္ခဲ့တဲ့ သူႏွစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။
သူတို႔ေတြေၾကာင့္ အရာရာ ျပည့္စံုခဲ့ဖူးတယ္။
သူတို႔ေတြေၾကာင့္ အငယ္ဆံုး အပီသၾကီး ပီသခဲ့ဖူးတယ္။
အေမ့ရဲ႕သတိရမႈေတြ
ြအေဖ့ရဲ႕ တမ္းတမႈေတြၾကား
မသိရိုက်ိဳးျပဳရင္း
ငါလည္း ေမွ်ာ္မွန္းမသိ ေမွ်ာ္မိေနတယ္။
Posted by
Prizewai
at
1:57 PM
6
comments
October 04, 2008
Announment
အဟြတ္ အဟြတ္
အာ ဖုန္ေတြမ်ားလိုက္တာ။ မ်ားမွာေပါ့။ မ၀င္တာၾကာတဲ့အိမ္ကိုး။
အရႈပ္ေတြၾကားထဲက အလုပ္ေတြရႈ႔ပ္ေနတာ။
ေနာက္တပတ္ကေနစၿပီး ပံုမွန္ ျပန္၀င္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ထားပါတယ္။ လာခဲ့ၾကပါဦး။
Posted by
Prizewai
at
2:48 PM
0
comments
September 02, 2008
1st Anniversary
Hello Hololo Dilolo
Happy Birthday !!!
မႏွစ္က ဒီေန႔မွာ ဟိုလိုလို ဒီလုိလို ဆိုတာ စျဖစ္လာတယ္။ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ သူ႔ေမြးေန႔မွာ ပို႔စ္ေလးတင္မလို႔ေတာင္ မတင္ရဘူး။ ဒီေန႔မနက္မွ စာေမးပြဲၿပီးလို႔ပါ။ ၃ရက္ေလာက္နဲ႔ က်က္ရတာဆိုေတာ့ ဘာမွကို မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။
ကိုယ့္ဘာသာပဲ ေကာ္ဖီေသာက္လိုက္တယ္။ ဒီေန႔ မကုန္ခင္အထိ ၾကံဳတဲ့သူကို ေကာ္ဖီတိုက္ပါ့မယ္။
ေနာက္ႏွစ္မ်ားစြာအထိ ဆက္ႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားပါ့မယ္။
Posted by
Prizewai
at
5:32 PM
3
comments